Συναντιούνται δυο φίλοι που ήταν παλιοί συμμαθητές. Μετά από τις χαιρετούρες ο Νίκος ρωτάει τον Γιάννη αν έκανε παιδιά.
Τότε ο Γιάννης του λέει ότι έκανε μια κόρη όπως και ο Νίκος.
Αμέσως μετά άρχισε ο Γιάννης να λέει ότι η κόρη του γνώρισε έναν Ζακυνθινό με πολλά λεφτά και πήγαμε στην Ζάκυνθο για τους αρραβώνες, γλεντήσαμε, αλλά τα παιδιά τα χάλασαν.
Μετά βρήκε έναν Πατρινό με πολλά λεφτά, πήγαμε στην Πάτρα για τους αρραβώνες, γλεντήσαμε, αλλά τα παιδιά δεν στέριωσαν.
Μετά γνωρίζει έναν Κυκλαδίτη πήγαμε στις Κυκλάδες για τους αρραβώνες, γλεντήσαμε, αλλά και πάλι δεν στέριωσαν.
Αλλά τώρα μη σε κουράζω με τα δικά μου για πες μου και για τη δική σου κόρη.
Και ο Νίκος λέει:
– Ξέρεις, και εμάς πουτ*να είναι, αλλά δεν το γλεντάμε.