Είναι ένας Αμερικάνος, ένας Ιάπωνας κι ένας Έλληνας σ’ ένα τραίνο. Ξαφνικά ακούγεται ένα ‘ντριιιιιιιιιιιιιν’ κι ο Αμερικάνος παριστάνοντας με το χέρι πως μιλάει στο τηλέφωνο αρχίζει:
‘Hello!??!!….yes…yes ….o.k!!!’
Ο Έλληνας κι ο Ιάπωνας τον κοίταζαν περίεργοι. Τελικά ο Έλληνας πήρε το θάρρος και είπε ‘με συγχωρείτε αλλά ξέρετε είμαι περίεργος…’, ‘Οhhh’ τον διακόπτει ο Αμερικάνος ‘αυτό τελευταία tecnology στο America…μάικροφον στο μικρό δάκτυλο, ακουστικό στον αντίχειρα, χωρίς παρεμβολές και χωρίς κίνδυνο από electomagnetic waves…it’s very very good’.
Το ταξίδι συνεχίζεται και μετά από λίγα λεπτά ‘biiiiiiiiiip biiiiiiiiiiiip’.
Ο Ιάπωνας πιάνει το δόντι του κι αρχίζει να μιλάει ‘Οχάιο, φουκουγιάμα, σουζούκι, χόντα καβασάκι……σαγιονάρα’.
Οι άλλοι δύο κοιτούν έκθαμβοι. ‘Χααααα, αυτό τελευταία τεχνολογία στο Japan. Ακουστικό στο αφτί, μικρόφωνο στο δόντι χωρίς ραδιενέργεια. It’s fantastic’.
Το ταξίδι συνεχίζεται ήρεμα κι ωραία μέχρι που ο Έλληνας αμολάει μια πολύ ηχηρή πορδή ‘πρρρρρρρρρρρρρρρρρρρττττττττττ’
‘Ε, χμ, με συγχωρείτε, μόλις έλαβα ένα φαξ