Μετά τα επεισοδιακά γεγονότα στο συλλαλητήριο της Αθήνας, όπου η Μαρία Καρυστιανού βρέθηκε αντιμέτωπη με την οργή των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών, η ίδια φαίνεται να επιχειρεί μια προσπάθεια ανασύνταξης, «μαζεύοντας τα κομμάτια της» από μια ανεπανόρθωτα τραυματισμένη εικόνα.
Σύμφωνα με πληροφορίες του periodista.gr, η αρχική πρόθεση για τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα έχει υποχωρήσει, καθώς η ίδια έχει εκφράσει στον στενό της κύκλο την απογοήτευσή της. Το εγχείρημα που προαναγγέλθηκε με τυμπανοκρουσίες για τη «σωτηρία της χώρας» φαίνεται πως οδηγείται σε ακύρωση, υπό το βάρος της κοινωνικής κατακραυγής και της πλήρους απομόνωσης από εκείνους που κάποτε θεωρούνταν η βάση της.
Η καθοριστική εισήγηση για «έξοδο»
Καθοριστικό ρόλο στην απόφαση της Μαρίας Καρυστιανού να εξετάσει την οριστική της απόσυρση φέρεται να διαδραματίζει η δικηγόρος της, Μαρία Γρατσία. Η ίδια, διαβλέποντας τις διαστάσεις που έλαβε η κοινωνική αποδοκιμασία και τις επιπτώσεις που θα είχε η περαιτέρω ενασχόληση της πελάτισσάς της με τα κοινά, εισηγείται επιτακτικά την πλήρη απεμπλοκή. Είναι προφανές ότι το περιβάλλον της έχει πλέον αντιληφθεί πως οποιαδήποτε προσπάθεια συνέχισης της πολιτικής της πορείας θα συναντούσε ένα τείχος οργής. Το πώς ακριβώς θα επιχειρηθεί αυτή η «απεμπλοκή» και αν θα υπάρξει κάποια επίσημη ανακοίνωση για το μέλλον του εγχειρήματος παραμένει, προς το παρόν, ένα ανοιχτό ερώτημα που βρίσκεται υπό συζήτηση στο εσωτερικό του στενού της κύκλου.
Η επόμενη μέρα αν αποχωρήσει η Μαρία Καρυστιανού
Η πιθανή απόσυρση της Μαρίας Καρυστιανού αφήνει πίσω της μεγάλο ερωτηματικό σχετικά με το ποιος θα μπορούσε να αναλάβει τα ηνία του προαναγγελθέντος νέου κόμματος που επρόκειτο να σχηματιστεί. Το «κενό» που δημιουργείται μετά την κατάρρευση του «προτζεκτ Καρυστιανού» γεννά έντονη φημολογία για πιθανούς αντικαταστάτες. Αν και ακόμη δεν έχουν κατασταλάξει οι εσωτερικές διεργασίες για το πρόσωπο που θα μπορούσε να ηγηθεί μιας τέτοιας προσπάθειας, είναι βέβαιο ότι τα επιχειρηματικά συμφέροντα που στήριζαν αθέατα την όλη προσπάθεια θα αναζητήσουν άμεσα ένα νέο «πρόσωπο» για να καλύψει τη θέση. Η αποτυχία της Μαρίας Καρυστιανού να επιβληθεί ως ηγέτιδα αποτελεί, τελικά, ηχηρή επιβεβαίωση ότι η εργαλειοποίηση του εθνικού δράματος δεν αποτελεί το στέρεο θεμέλιο πάνω στο οποίο μπορεί να χτιστεί μια βιώσιμη πολιτική καριέρα.
