Η Πάρος είναι ένα από τα πιο γνωστά νησιά της Ελλάδας. Πολλοί το αποκαλούν “η δεύτερη Μύκονος”. Επώνυμοι και μη, Έλληνες αλλά και χιλιάδες επισκέπτες από όλον τον κόσμο απολαμβάνουν κάθε καλοκαίρι τις ομορφιές αυτού του πραγματικά πανέμορφου νησιού.
από τη Μυρτώ Τζώρτζου, [email protected]
Στην Πάρο εκτός από παραλίες και υπέροχα τοπία, θα δείτε και πανάκριβα κότερα να κάνουν βόλτες, σικάτα μαγαζιά με όλες τις γνωστές μάρκες, πανάκριβα εστιατόρια, ξενοδοχεία που κοστίζουν τη νύχτα, συχνά όσο μερικοί βασικοί μισθοί, και άλλα πολλά. Και καλά κάνουν και υπάρχουν. Παντού στον κόσμο, σε όλα τα κοσμοπολίτικα μέρη η πολυτέλεια και η χλιδή είναι μια πραγματικότητα για όσους έχουν. Για όσους δεν διαθέτουν τόσα χρήματα, το νησί αυτό έχει πολλές εναλλακτικές, κάτι που το κάνει φιλικό και προσιτό για όλους.
Όμως η Πάρος δυστυχώς δεν είναι μόνο αυτά τα ωραία. Η Πάρος, όπως και τα περισσότερα νησιά μας, έχουν μια απίστευτη αντίθεση. Από τη μια οι αμέτρητες ομορφιές και από την άλλη η άθλια εικόνα της κακοποίησης των ζώων. Ζώα που τα βλέπουμε, τα προσπερνάμε και δεν εντοπίζουμε την κακοποίηση. Γιατί δεν είναι κακοποίηση μόνο ο ξυλοδαρμός ενός σκύλου ή μιας γάτας.
Ναι, μιλάμε για το παστούρωμα, το δέσιμο των ποδιών των ζώων. Το άθλιο και φριχτό παστούρωμα των ζώων. Η Πάρος είναι γεμάτη από ζώα παστουρωμένα.
Διαβάζουμε λοιπόν στη σελίδα Friends of Paros https://friendsofparos.com/το-παστούρωμα/
“Το δέσιμο των ποδιών μεταξύ των ζώων, συνήθως ένα μπροστινό και ένα πίσω της ίδιας πλευράς ή τα πόδια ανά δύο δεμένα (διπλή “παστούρα“), ονομάζεται “παστούρωμα“ (ή “μπαστούρωμα“ ή “περδούκλωμα“ ή περδούκλι) στην τοπική διάλεκτο.
Αυτή η άθλια πρακτική υπάρχει εδώ και δεκάδες χρόνια στις Κυκλάδες και χρησιμοποιείται από τους ιδιοκτήτες για να αποτρέψουν τα ζώα τους από το να πηδήξουν τις (ατελείς ή ανύπαρκτες) περιφράξεις, για να μην απομακρυνθούν από το σημείο βοσκής ή για να είναι ευκολότερο να τα πιάσουν.
Έτσι όμως, εκείνα υπόκεινται σ’ όλη τη ζωή τους ένα αδιάκοπο μαρτύριο που οδηγεί σε τραυματισμούς, σε κατάγματα οστών, εξαρθρώσεις, επώδυνη μετακίνηση, αναγκαστική ακινησία, δηλαδή στις χειρότερες μορφές διαρκούς κακοποίησης.
Από το 2012 στην Ελλάδα, το “παστούρωμα“ θεωρείται επίσημα κακοποίηση, με υπουργική απόφαση. Όμως, η κατάσταση των ζώων δεν βελτιώνεται ενώ η πρακτική αυτή συνεχίζει να χρησιμοποιείται ακατάπαυστα λόγω συνήθειας και ευκολίας.
Η καταγγελία, βασισμένη στη νομοθεσία, είναι μια εύκολη λύση, όμως η έκταση του φαινομένου δυσκολεύει την αποτελεσματική εφαρμογή της. Όπως παρατηρήθηκε επίσης, η συνέπεια μπορεί να είναι τελικά επιζήμια για το ίδιο το ζώο (πχ. ένας ιδιοκτήτης που θα τιμωρηθεί για το “παστούρωμα“ είναι πολύ πιθανό να κρύψει μόνιμα το ζώο σε μια αποθήκη για να μην το βλέπει κανείς ή ακόμα και να το ξεφορτωθεί).
Τι μπορεί να γίνει; Για παράδειγμα, εφόσον δεν υπάρχει περίφραξη, το ζώο μπορεί να δένεται είτε από το καπίστρι είτε από το κολλάρο λαιμού, με μακρύ σχοινί και απλά να αλλάζει μέρος κάθε μία ή περισσότερες ημέρες”.
Αυτές τις μέρες επισκέφτηκε την Πάρο η Πανελλαδική Φιλοζωική Περιβαλλοντική Ομοσπονδία για να συζητήσει με το δήμο και τις φιλοζωικές οργανώσεις του νησιού για την κακοποίηση των ζώων και ειδικότερα για τα τα παστουρωμένα ζώα, που είναι γεμάτο το νησί.
Πρέπει όλοι να αντιδράσουμε. Το όνομα του δημάρχου είναι Μάρκος Κωβαίος. Έχει υποσχεθεί ότι θα κάνει κάτι για αυτό. https://www.facebook.com/markoskwvaios
Πολλές από τις φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από τη σελίδα Hobbling in Paros-Παστούρωμα στην Πάρο https://www.facebook.com/hobblinginparos/
Ο δήμαρχος Πάρου, Μάρκος Κωβαίος
πηγή: petpet.news
