Fanpage
  • Αρχική
  • Ειδήσεις
  • Αφιερώματα
  • Κόσμος
  • Lifestyle
    • Γυναίκα
    • Εξομολογήσεις
    • ΟΜΟΡΦΙΑ
    • ΣΤΥΛ
  • Media
  • Γαστρονομία
  • Διακόσμηση
  • Travel
  • Plus
    • Πολιτική
    • DIY
    • PETS
    • VIDEOS
    • VIRAL
    • Άθλητικά
    • ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
    • ΕΠΙΣΤΗΜΗ
    • ΖΩΔΙΑ
    • ΘΡΗΣΚΕΙΑ
    • ΥΓΕΙΑ
Fanpage
  • Αρχική
  • Ειδήσεις
  • Αφιερώματα
  • Κόσμος
  • Lifestyle
    • Γυναίκα
    • Εξομολογήσεις
    • ΟΜΟΡΦΙΑ
    • ΣΤΥΛ
  • Media
  • Γαστρονομία
  • Διακόσμηση
  • Travel
  • Plus
    • Πολιτική
    • DIY
    • PETS
    • VIDEOS
    • VIRAL
    • Άθλητικά
    • ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
    • ΕΠΙΣΤΗΜΗ
    • ΖΩΔΙΑ
    • ΘΡΗΣΚΕΙΑ
    • ΥΓΕΙΑ
Fanpage
Fanpage
  • Αρχική
  • Ειδήσεις
  • Αφιερώματα
  • Γυναίκα
  • STORIES
  • DIY
  • Διακόσμηση
  • VIDEOS
  • VIRAL
  • PETS
  • Γαστρονομία
  • Travel
  • ΣΤΥΛ
  • ΟΜΟΡΦΙΑ
  • ΥΓΕΙΑ
  • Κόσμος
  • ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
  • Άθλητικά
  • ΖΩΔΙΑ
  • ΕΠΙΣΤΗΜΗ
  • Media
  • Lifestyle
  • ΘΡΗΣΚΕΙΑ
Copyright 2022 - All Right Reserved.

Ραγίζει καρδιές 21χρονη: «Έπρεπε να μείνω ζωντανή για το αγοράκι μου»

STORIES
STORIESVIRALΛΕΥΧΑΙΜΙΑ
by efi f 18.02.2023 15:47
efi f 18.02.2023 15:47
0

Μια 21χρονη ανύπαντρη μητέρα, πάλεψε γενναία με τον καρκίνο και, παρά τις προβλέψεις των γιατρών τον νίκησε αντλώντας δύναμη από τον γιο της.

Η Chloe Todd, από το Νιούκαστλ, διαγνώστηκε με λευχαιμία τον Ιούνιο του 2020 και ορκίστηκε να νικήσει την ασθένεια για να μπορέσει να δει τον 3χρονο πλέον γιο της να μεγαλώνει. Οι γιατροί την είχαν προειδοποιήσει πως οι πιθανότητες δεν ήταν με το μέρος της, αλλά εκείνη πάλεψε αποφασιστικά, παίρνοντας δύναμη από το μωρό της.

Chloe Todd: Έζησε για το παιδί της

Το 2020, η Chloe διαγνώστηκε με λευχαιμία και έκτοτε ακολούθησαν αρκετοί δύσκολοι και επώδυνοι μήνες. Τον Μάρτιο του 2021, μετά από εντατική χημειοθεραπεία και μεταμόσχευση μυελού των οστών, η Chloe μπόρεσε να χτυπήσει το καμπανάκι χωρίς καρκίνο.

Όταν μίλησε για το πρόβλημα της, είπε: «Ήξερα ότι έπρεπε να μείνω ζωντανή για το αγοράκι μου. Δεν θα το άφηνα ποτέ και τίποτα να με σκοτώσει, παρόλο που οι γιατροί δεν περίμεναν να τα καταφέρω.

Το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ ήταν πως έπρεπε να μείνω ζωντανή για να μεγαλώσω τον γιο μου, ο οποίος χρειαζόταν τη μαμά του. Ήταν εξαιρετικά δύσκολο, αλλά ήταν αυτός που με έκανε να το ξεπεράσω. Χωρίς αυτόν, ειλικρινά δεν νομίζω ότι θα τα κατάφερνα.

Όταν ήρθε η ώρα να χτυπήσω το κουδούνι για να γιορτάσω την νίκη μου κατά της αρρώστιας, ήταν λογικό να κρατάω τον γιο μου αγκαλιά. Μαζί τα καταφέραμε. Θυμάμαι πήδηξε στην αγκαλιά μου και με γέμισε φιλιά…

Εκείνη τη στιγμή, ένιωθα πολύ δυνατή γιατί είχα επιζήσει από κάτι που υποτίθεται ότι θα με σκότωνε ».