Η κόρη μου στα 40 της θυμήθηκε ότι θέλει να γίνει μάνα. Τόσα χρόνια πέρασαν και τώρα, λέει, της χτύπησε το βιολογικό της ρολόι. Δεν την ένοιαζε που δεν είναι παντρεμένη. Μπορεί, λέει, να το μεγαλώσει άνετα μόνη της.
Έλα μου όμως που λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο. Κάπως πολύ απλά τα είχε τα πράγματα στο μυαλό της. Μόλις είδε τα σκούρα και διαπίστωσε ότι η μητρότητα δεν είναι και τόσο εύκολη, με βρήκε εύκολη λύση και μου «παρκάρει» το μωρό όποτε θέλει.
Μια ηλικιωμένη 70 ετών να προσέχει ένα βρέφος δεν είναι και το καλύτερο. Πες ότι παθαίνω κάτι, τί θα γίνει το μωρό μόνο του στο σπίτι; Έχει μια νταντά για το πρωί, αλλά κάθε μέρα επειδή αργεί να σχολάσει, με παίρνει τηλέφωνο να πάω από το σπίτι, γιατί η νταντά σχολάει στις 2 και αυτή έρχεται σπίτι μετά τις 9 το βράδυ. Οπότε ο κλήρος πέφτει σε μένα.
Δεν λέω, το λατρεύω το εγγόνι μου. Να το κρατήσω και παραπάνω, δεν με νοιάζει. Αυτό που με ενοχλεί είναι η συμπεριφορά της κόρης μου. Δεν φτάνει που κρατάω το μωρό καθημερινές, το κρατάω και σαββατοκύριακα για να πάει για ψώνια, για καφέ με τις φίλες της και στα μπουζούκια. Σιγά σιγά κόβουμε και τα τηλέφωνα. Περνάει απροειδοποίητα και έτσι και δεν με βρει σπίτι, εκνευρίζεται και αρχίζει τις παρατηρήσεις.
Πριν από κάποια χρόνια, κράταγα την κόρη του γιου μου λίγες ώρες μετά το σχολείο μέχρι να σχολάσει η νύφη μου, κάτι που η κόρη μου, μου «χτύπησε» πρόσφατα σε ένα οικογενειακό τραπέζι. Είπε ότι ασχολούμαι περισσότερο με το παιδί του αδερφού της παρά με το δικό της, πράγμα που ενόχλησε το γιο μου και με στενοχώρησε. Αρνείται να ζητήσει συγνώμη. Το παίζει και θιγμένη, αλλά όταν είναι να πάω να κρατήσω το παιδί της μια χαρά ξεχνάει τα μούτρα και μου τηλεφωνεί.
Καταλαβαίνω ότι κάπου πιέζεται και αυτή, αλλά αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Πώς μπορώ να της το ξεκόψω σιγά σιγά; Αν ήμουνα νταντά, θα έβγαζα τουλάχιστον και κανένα φράγκο.
Κυρία Σοφία