Δεν είναι η Ελβετικό τοπίο: Ανακαλύψτε το χωριό στον Ορεινό Βάλτο που θυμίζει επίγειο παράδεισο

Υπάρχουν φορές που ο παράδεισος βρίσκεται κυριολεκτικά δίπλα μας και το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη καλή διάθεση και τα μάτια μας ορθάνοιχτα για να τον ανακαλύψουμε και να τον απολαύσουμε.

Μόλις 32 χιλιόμετρα από το Αγρίνιο βρίσκεται το Μπαμπαλιό, ένα μικρό γραφικό χωριό με ελάχιστους κατοίκους (περίπου 150).

Ένα χωριό της προσφυγιάς στον ορεινό Βάλτο, εγκαταλελειμμένο από τους πολιτικούς (ίσως να ‘ναι καλύτερα που δεν έβαλαν το χεράκι τους πέρα από το έργο της ΔΕΗ), όχι όμως κι από τους ανθρώπους του και το Θεό.

Έναν παραδεισένιο τόπο που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από Ελβετικά ή Αυστριακά τοπία.

Λιγοστά τα σπίτια στο πνιγμένο στο πράσινο χωριό, ένα μόνο μαγαζί καφετέρια-ταβέρνα και κανένα ξενοδοχείο!

Προσθέστε στην εξίσωση και την υπέροχη τεχνητή λίμνη Καστρακίου που έχει σχηματιστεί εδώ και δεκαετίες από το φράγμα του Καστρακίου και.. έτοιμος ο Παράδεισος!

Τα μικρά καταπράσινα νησάκια που έχουν σχηματιστεί και τα γαλαζοπράσινα νερά με τις σκιές, δημιουργούν ένα φανταστικό τοπίο που όμοιό του δεν συναντάμε σε πολλά μέρη της Ελλάδας.

Στο χωριό θα πιείτε δροσερό νερό από την πέτρινη βρύση και ή θα προχωρήσετε ακόμα βαθύτερα στα χωριά του ορεινού Βάλτου ή θα απολαύσετε τη θέα από το καθαρά Ποντιακό χωριό του Μπαμπαλιού (ένα από τα τέσσερα προσφυγικά χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας).

Τούτοι ‘δω οι άνθρωποι ξεριζώθηκαν δυο φορές στη ζωή τους!

Την πρώτη και πιο βάρβαρη το 1922,όταν από τη Μικρά Ασία,από τον Πόντο, τη Σουμελά,την Τραπεζούντα,τη Σαμψούντα,την Κερασσούντα την Κεπέκκλησια τους έδιωξαν οι Τούρκοι.

Κι αφού εγκαταστάθηκαν στη φιλόξενη γη της πατρίδας τα υδροηλεκτρικά έργα της ΔΕΗ τους ξεσπίτωσαν για δεύτερη φορά,απαλλοτριώθηκαν οι περιουσίες τους,τα σπίτια τους και τα χωράφια τους πνίγηκαν στα νερά της λίμνης Καστρακίου κι έτσι έφτιαξαν ψηλότερα (στα 150 μέτρα) στην ίδια περιοχή το νέο πανέμορφο χωριό τους.