Γυρνάει ο Μήτσος ξημερώματα σπίτι τύφλα στο μεθύσι, ξαπλώνει στο κρεββάτι και… πεθαίνει! Στον Παράδεισο που φτάνει, διαμαρτύρεται.
– Δε θέλω να πεθάνω! Δε θέλω να πεθάνω! Αφήστε με! Θέλω να γυρίσω πίσω!
Ο Άγιος επί της υποδοχής Πέτρος, του λέει:
– Δε γίνονται αυτά τα πράγματα, άπαξ και ήρθες εδώ τέρμα.
Ο Μήτσος όμως συνεχίζει να χτυπιέται και να ζητάει να γυρίσει πίσω.
-Για στάσου, του λέει ο Άγιος Πέτρος, κάτι μπορούμε να κάνουμε. Θα γυρίσεις πίσω αλλά θα είσαι κοτόπουλο. Θα σε στείλω σε μια φάρμα κοντά στο σπίτι που έμενες. Ο Μήτσος απογοητευμένος δέχεται και σε λίγο αρχίζει να βγάζει φτερά, λειρί και σε μία στιγμή βρέθηκε κοτόπουλο σε φάρμα στη παλιά του γειτονιά.
Μετά από λίγο αισθάνεται ένα βράσιμο στη κοιλιά του και ”πλούπ”, γεννάει ένα αυγό. Το κοιτάζει παραξενεμένος και σε λίγο να ένα αυγό ακόμα βγαίνει από μέσα του.
Ενθουσιασμένος που αισθάνθηκε τη χαρά της μητρότητας,σφίγγεται να κάνει και άλλο αυγό και τότε αισθάνεται μια γερή σφαλιάρα και τη φωνή της γυναίκας του να του φωνάζει:
-Ξύπνα Ρε μπεκρούλιακα! Δε φτάνει που κακάριζες όλη τη νύχτα, μας κατάχεσες κιόλας!