Σε μια Ραχούλα Καθόνταν ο Σήφης και ο Μανούσος και Αγνάντευαν

Σε μιά ραχούλα καθόνταν ο Σήφης και ο Μανούσος και αγνάντευαν την δύση του ήλιου στον Ψηλορείτη.

Κάποια στιγμή πλησιάζει ένας τουρίστας και τους λέει:

– Ντου γιου σπικ ιγκλις;
Κοιτιούνται οι δύο τους και απαντάει ο Μανούσος:
– Οϊ

– Σπρέχεν ζι ντόιτς;
– Οϊ

– Παρλάρε ιταλιάνο;
– Οϊ

– Παρλέ βου φρανσέ;
– Οϊ

– Πάρλα εσπανιόλ;
– Οϊ

Απογοητευμένος ο τουρίστας απομακρύνεται και λέει ο Σήφης του Μανούσου:
– Μωρέ Μανούσο…
– Ιντα θες;
– Μωρέ Μανούσο εν κατέομε καμμιά ξένη γλώσσα. Πρέπει να πάμε να μάθουμε καμμία…
– Γιάντα μωρέ Σήφη; Ήντα να τηνε κάμομε;
– Ε, τί… Για να μπορούμε να συνεννοηθούμε.

– Και τούτος που ήξευρε πέντε γλώσσες μωρέ, συνεννοήθηκε;