Το πρώτο βήμα που είναι εμπόδιο στον αγώνα σου να συμβάλλεις ώστε να αλλάξουν κάποια άσχημα πράγματα είτε εις βάρος των ανθρώπων είτε των ζώων είναι να τα αποδεχτείς. Αναφέρομαι σε αυτούς που θέλουν να αλλάξουν ή να βελτιωθούν κάποια πράγματα. Αυτοί που δεν θέλουν ας κάτσουν αναπαυτικά στον καναπέ τους να δουν τηλεόραση.
από τη Μυρτώ Τζώρτζου, [email protected]
Αυτό είναι το πρώτο βήμα του να χάσεις τη μάχη. Να αποδεχτείς ότι κάτι συμβαίνει. Όταν πεις “Δυστυχώς έτσι γίνεται”, τότε έχασες το παιχνίδι. Όσοι ασχολούμαστε με τα ζώα θα έχουμε ζήσει αμέτρητες φορές το εξής σκηνικό: Βλέπουμε σκοτωμένες τις γάτες που φροντίζαμε κάτω από το σπίτι μας. Μαθαίνουμε ότι έριξαν φόλες. Και είμαστε στενοχωρημένοι αλλά ταυτόχρονα και έξαλλοι. Και το συζητάμε με κάποιους. Και σου απαντούν: “Κρίμα…Αλλά έτσι δεν γίνεται συνέχεια;”
Ναι, έτσι γίνεται συνέχεια. Όλη την ώρα στην Ελλάδα. Μπορεί να μην υπάρχει ούτε μια ώρα σε αυτή τη ρημαδοχώρα που να μην πέφτουν φόλες. Το εθνικό μας σπορ. Είμαστε πρωταθλητές.
Όμως αν θέλουμε κάτι να γίνει, δεν θα πρέπει να συμφωνήσουμε και να το δεχτούμε. Γιατί με τον καιρό θα το χωνέψουμε. Θα γίνουμε κατά κάποιον τρόπο συνένοχοι. Και θα μας φαίνεται φυσιολογικό.
Όχι, δεν θα συνηθίσουμε ποτέ τους θανάτους των αδέσποτων από τα διάφορα δηλητήρια. Δεν θα συνηθίσουμε ποτέ τις κακοποιήσεις, τις εγκαταλείψεις, τα φριχτά βασανιστήρια εναντίον τους. Ναι, δεν θα τα σταματήσουμε με ένα απλό ραβδί. Όμως θα ψάξουμε να βρούμε ποιος- στο πιο πάνω, ας πούμε, παράδειγμα-έριξε τις φόλες και θα τον καταγγείλουμε.
Μεγάλος ίσως πρόλογος για το περιστατικό που ακολουθεί. Όμως και αυτός είναι στα πλαίσια της μη παραδοχής ενός κακού συμβάντος.
Το υπέροχο μικρό κουταβάκι των φωτογραφιών που ακολουθούν είναι ένα από τα αμέτρητα κουταβάκια που είτε γεννιούνται στους δρόμους είτε πετάγονται στο δρόμο από κάποια γέννα.
Βρέθηκε και αυτό να περιφέρεται από εδώ και εκεί, κάπου στην Τρίπολη. Να προσπαθεί να επιβιώσει. Είναι σκληρή η επιβίωση στους δρόμους. Δεν έχεις πολλή ζωή. Αυτό να το καταλάβουν, αν θέλουν, όσοι λένε ότι τα ζώα είναι για έξω. Όχι, δεν είναι για αυτό το έξω. Ανάμεσα στα αυτοκίνητα, εκτεθειμένα στις άθλιες καιρικές συνθήκες που δεν μπορούν να βρουν κάπου να τρυπώσουν. Να μη βρίσκουν φαγητό ή νερό. Και με γεμάτους τους δρόμους δηλητήρια.
Πολλοί το είχαν δει να περιφέρεται μόνο του. Ο Δήμος; Άφαντος. Και ας είναι, σύμφωνα με το νόμο, ο υπεύθυνος.
Πριν σκεφτείτε τους ανθρώπους της φιλοζωικής, προσπαθήστε να απαντήσετε στο εξής: Ξέρετε πόσα ζώα φροντίζουν; Πόσα έχουν σπίτια τους; Που πολλοί από αυτούς δεν έχουν ούτε λίγο χώρο αλλά ούτε και ένα ευρώ για άλλο ένα; Είμαι σίγουρη ότι δεν ξέρετε. Στην τελική εσείς γιατί δεν το σώσατε;
Το βράδυ οι θερμοκρασίες πέφτουν κατακόρυφα. Το κρύο σε πολλά μέρη τσουχτερό. Βροχές και αέρας. Καιρικές συνθήκες που δύσκολα ζει ένα κουταβάκι. Όπως συνέβη και με αυτό. Δεν έζησε. Το βρήκαν νεκρό.
Αλλά δεν θα πούμε άλλο ένα νεκρό.
Το περιστατικό έκανε γνωστό ο Πολιτιστικός Φιλοζωικός Σύλλογος Τρίπολης Πολιτιστικός Φιλοζωικός Σύλλογος Τρίπολης / Tripoli’s Animal Care, GR όπου αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: “Βάσει του ίδιου νόμου, στην πενταμελή επιτροπή διαχείρισης αδέσποτων ζώων συντροφιάς των Δήμων θα πρέπει να υπάρχουν δύο μέλη από τα πιο ενεργά Φιλοζωικά Σωματεία της περιοχής. Έχουμε δηλώσει νόμιμα την επιθυμία μας να συμμετέχουμε στην πενταμελή επιτροπή και ακόμα περιμένουμε να συνεδριάσει νόμιμα αυτή. Έχουμε ενημερώσει και τις Αρχές προς νόμιμη έρευνα του λόγου της καθόλα απρόσφορης και παράνομης κωλυσιεργίας αυτής αλλά και την Κτηνιατρική Υπηρεσία του Δήμου”.
Με λίγα λόγια. Ούτε έχει συνεδριάσει νόμιμα η πενταμελής επιτροπή του δήμου ούτε εκπρόσωποι των φιλοζωικών υπάρχουν σε αυτή. Και μιλάμε για ενάμιση χρόνο μετά τις εκλογές.
Όσο θα επιτρέπουμε σε αυτό το Κράτος να μη λειτουργεί, τόσο θα μας κάνει ό,τι θέλει. Όταν αφήνουμε τους Δήμους να θεωρούν το μέρος τους τσιφλίκι και να κάνουν ό,τι γουστάρουν, τότε θα συνεχίσουμε να είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Οι άνθρωποι των φιλοζωικών είναι ελάχιστοι. Και δέχονται από παντού επιθέσεις επειδή θέλουν να εφαρμοστούν τα αυτονόητα. Όχι, δεν είναι η πανδημία η αιτία για το συγκεκριμένο. Τα ίδια γίνονταν και πριν την πανδημία. Πρώτοι στα πανηγύρια και τις γιορτές ξέρουν να είναι. Χρήματα αμέτρητα για τους στολισμούς. Το φαίνεσθαι. Σε αυτό οι Δήμοι είναι μανούλες.
Μάθετε τους νόμους γιατί σας αφορούν. Δεν μπορούμε να μην ξέρουμε ότι για ένα αδέσποτο τηλεφωνούμε πρώτα στο δήμο. Και απαιτούμε ΝΟΜΙΜΗ ΛΥΣΗ.
Για την ιστορία, το κουταβάκι ήταν περίπου 3 μηνών. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα έφυγε για κάπου καλύτερα. Κατά τα άλλα, Καλά Χριστούγεννα.
