«Φροντίζουν και εμάς, δεν αφήνουν κανέναν να κάνει κακό και είναι συνέταιροι τις πρώτες ώρες δουλειάς», είπαν οι εργαζόμενοι.
Τα σκυλιά του δρόμου πρέπει συνεχώς να αγωνίζονται για να βρουν τροφή και να έχουν κάπου να προστατευτούν από το υπερβολικό κρύο, τη βροχή ή ακόμα και τα κύματα καύσωνα. Ωστόσο, μερικές φορές συναντούν οργανισμούς ή ανθρώπους που αφιερώνουν τις μέρες τους στη διάσωση ζώων σε αυτή την κατάσταση.
Και πολλές φορές υπάρχουν ιστορίες που προκύπτουν από τη σύμπτωση και τους κινδύνους της μοίρας. Αυτό συνέβη σε πέντε αδέσποτα σκυλιά που έπρεπε να παλέψουν για την επιβίωσή τους στους δρόμους της Criciúma της Santa Catarina της Βραζιλίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Amo Meu Pet , οι υπάλληλοι ενός βενζινάδικου σε εκείνη την πόλη συνειδητοποίησαν ότι τα πέντε κουτάβια ήταν πάντα μαζί και τριγυρνούσαν στους δρόμους καθημερινά.
Όταν τα είδαν, παρατήρησαν ότι ήταν αδέσποτα γιατί έδειχναν πολύ παραμελημένα και ήταν φανερό ότι ήταν υποσιτισμένα και αφυδατωμένα. Επειδή είχαν περάσει αρκετές μέρες και περνούσαν ξανά από το βενζινάδικο, οι άντρες αποφάσισαν να τα υιοθετήσουν οριστικά.
Έτσι έχτισαν 5 σπίτια, ένα για το καθένα, διπλά δίπλα στην πόρτα της υπηρεσίας και κάτω από μια στέγη που τα σκεπάζει τις μέρες με βροχές και αέρα.
Ένας από τους υπαλλήλους, ονόματι Antonio Aldo Monteiro, εξήγησε ότι τώρα φροντίζουν όλες τις ανάγκες των κουταβιών, ώστε να μην τους λείπει τίποτα. ” Έφτασαν σιγά σιγά και σήμερα μένουν μαζί μας λαμβάνοντας την απαραίτητη φροντίδα. Τα στέλνω συχνά στον κτηνίατρο, κάνουν μπάνιο κάθε εβδομάδα και δεν υπάρχει ποτέ έλλειψη τροφής », πρόσθεσε.
Για αυτόν είναι πολύ σημαντικό να είναι σε άψογη κατάσταση, του φαίνεται ακόμη πιο σημαντικό από τη δική του δουλειά ως πρατηριούχος. « Πρώτα φροντίζω αυτούς, μετά φροντίζω τον εαυτό μου. Τα ζώα μας δίνουν μόνο αγάπη », ήταν ειλικρινής.
Οι υπεύθυνοι του πρατηρίου είπαν ότι από τότε που τα κουτάβια μένουν μαζί τους, το εργασιακό περιβάλλον έχει αλλάξει προς το καλύτερο. « Σε όλους όσους περνούν από εδώ αρέσουν. Φροντίζουν και εμάς, δεν αφήνουν κανέναν να κάνει κακό και είναι συνεργάτες τις πρώτες ώρες της δουλειάς », εξήγησε ο José Pereira da Silva, ένας άλλος υπάλληλος.
Το πιο σημαντικό είναι ότι και η συνύπαρξη μεταξύ των κουταβιών ήταν καλή, αφού θεωρούν τους εαυτούς τους «κυνόφιλους αδερφούς» και σχεδόν ποτέ δεν τσακώνονται.
Ο Antonio είπε ότι τα επόμενα σχέδια ήταν να βελτιώσουν τα μικρά σπίτια που τους έχτισαν. « Είναι προστατευμένα και δεν κρυώνουν, αλλά θα τα βελτιώσουμε σύντομα. Αξίζουν αυτή την προσοχή, τα ζώα είναι οι καλύτεροι φίλοι του ανθρώπου », έκλεισε.
