Επιβεβαιώνουν και οι επιστήμονες: «Το να αποχωρίζεσαι το σκύλο σου σε πληγώνει όπως όταν χάνεις ένα αγαπημένο σου άνθρωπο»
Όποιος έχει σκύλο, γάτα ή κάποιο κατοικίδιο μπορεί να επιβεβαιώσει πως για εμάς είναι κάτι παρά πάνω από ένα κατοικίδιο. Είναι μέλος της οικογένειάς μας.
Και γι ‘αυτό είναι τόσο δύσκολο όταν περάσουν το ουράνιο τόξο. Είτε έζησαν πολλά χρόνια δίπλα σας κάνοντας μια υγιή χαρούμενη ζωή είτε σας άφησαν πολύ σύντομα, ο πόνος της απώλειας είναι κάτι που είναι σχεδόν αφόρητος.
Υπάρχουν όμως άνθρωποι που θα μας λένε να «το ξεπεράσουμε» επειδή «είναι απλώς ένα σκυλί». Αυτά τα λόγια πληγώνουν, γιατί για εμάς ήταν πολύ περισσότερα.
Λοιπόν,δεν υπάρχει τίποτα που να μπορώ να πω για να απαλύνω την απώλεια σας, τουλάχιστον έχουμε τώρα μια έρευνα για να υποστηρίξουμε το γεγονός ότι η διαδικασία πένθους είναι πολύ πραγματική. Όχι μόνο αυτό, αλλά έχει βρεθεί πραγματικά ότι μπορεί να είναι πιο δύσκολο να ξεπεραστεί ο θάνατος ενός κατοικίδιου ζώου από ότι είναι να ξεπεράσουμε την απώλεια ενός ανθρώπου.
Ξέρω ότι μπορεί να ακούγεται τρελό, αλλά να τι ισχυρίζεται η μελέτη. Το γεγονός είναι ότι δενόμαστε συναισθηματικά με τα κατοικίδια ζώα μας με τον ίδιο τρόπο που δενόμαστε με άλλους ανθρώπους. Οι ίδιες ορμόνες και χημικές ουσίες απελευθερώνονται στο μυαλό μας, που μας κάνουν να νιώθουμε ότι μας αγαπούν και καθώς τα χρόνια περνούν δεν διαφέρουν από την υπόλοιπη οικογένειά μας.
Αλλά γιατί θα ήταν πιο δύσκολο να το ξεπεράσουμε; Λοιπόν, δεν υπάρχει αποδεκτός τρόπος για να θρηνήσουμε την απώλεια ενός κατοικίδιου ζώου.
Εάν ένα από τα ανθρώπινα μέλη της οικογένειας κάποιου πεθάνει, υπάρχουν αμέτρητοι τρόποι που μπορεί να καταφύγει για να διαχειριστεί τον πόνο. Περιτριγυρίζονται από αγαπημένους φίλους που θα δώσουν υποστήριξη και μέλη της οικογένειας που προσπαθούν να βοηθήσουν με οποιονδήποτε τρόπο μπορούν.
Μπορούν να στραφούν στην παροχή ψυχολογικής υποστήριξης από ειδικό αλλά κανείς δεν θα ασκήσει κριτική γιατί γνωρίζουν ότι θα περάσουν μια δύσκολη περίοδο. Ωστόσο, όταν το κατοικίδιο ζώο σας πεθάνει, αναμένεται να συνεχίσετε τη ζωή σας σαν να μην έχει συμβεί τίποτα.
Πρέπει να πάτε στην δουλειά,στις κοινωνικές υποχρεώσεις σας και να συνεχίσετε το υπόλοιπο της ζωής σας χωρίς να έχετε την κατανόηση από τους περισσότερους ανθρώπους. Σίγουρα, η πιο κοντινή οικογένεια και οι φίλοι σας γνωρίζουν τι συμβαίνει, αλλά και αυτοί ίσως δεν μπορούν να καταλάβουν πόσο βαθιά αυτό σας επηρεάζει.
Χωρίς πρόσθετους τρόπους για βοήθεια στην αντιμετώπιση του πόνου, καταπιέζετε όλα αυτά τα συναισθήματα και δεν έχετε την δυνατότητα να το ξεπεράσετε πραγματικά.
Δεν είναι μόνο ότι χάνετε αυτό καθ’ αυτό το ζώο σύμφωνα με την ψυχολόγο Julie Axelrod, αλλά χάνετε και μια πηγή αγάπης και ένα σύντροφο. Επίσης, αυτή η απώλεια οδηγεί σε μια τεράστια αναστάτωση στην καθημερινή ρουτίνα, μερικές φορές περισσότερο από την απώλεια πραγματικών ανθρώπινων αγαπημένων. Έχετε προγραμματίσει την ημέρα σας με βάση το σκυλί σας, και ξαφνικά χάνετε όλη αυτή την σειρά, πράγμα που μπορεί να σας κάνει να αισθάνεστε εντελώς χαμένοι.
Ένα από τα πιο λυπηρά πράγματα που συμβαίνει στους ιδιοκτήτες σκύλων που χάνουν τους συντρόφους τους είναι ότι για λίγο, συνεχίζουν να ζουν σαν να ήταν το σκυλί τους ζωντανό.
Για παράδειγμα, κάτι θα πέσει στο άλλο δωμάτιο και θα ρωτήσουν αν ήταν το σκυλί, ή μπορεί ακόμη και να ακούσουν άλλους θορύβους που θα νομίσουν ότι έκανε ο σκύλος τους. Είναι οι αναμνήσεις που μας ξεγελούν αλλά είναι περιττό να πούμε ότι είναι δύσκολο. Η ενοχή παίζει επίσης ρόλο όταν αρκετά συχνά, υπάρχει η ανάγκη να βάλουμε τέλος στο βασανιστήριο του ζώου, μια δύσκολη επιλογή, ενώ νιώθουμε αδύναμοι να κάνουμε κάτι άλλο.
Την επόμενη φορά που θα νιώσετε αναστατωμένοι από την απώλεια ενός κατοικίδιου ζώου, θυμηθείτε ότι είναι απολύτως εντάξει να ραγίσει η καρδιά σας. Είναι μέλος της οικογένειάς σας, ανεξάρτητα από το τι λένε οι μη λάτρεις των σκύλων και είναι απολύτως κατανοητό θα βιώσετε την απώλεια όπως λέει και η επιστήμη.
