Η διαχείριση του λάθους από τη πλευρά του δασκάλου είναι σημαντική καθώς είναι εύκολο ο μαθητής να πληγωθεί και να αποθαρρύνεται να κάνει τις ασκήσεις.
Αντί οι εκπαιδευτικοί να θεωρούν τα λάθη των παιδιών τον μεγαλύτερο εχθρό της μάθησης και να τρέχουν να τα εξαφανίζουν δίνοντας κατευθείαν τις σωστές απαντήσεις ή αποδοκιμάζοντας και τιμωρώντας τις λανθασμένες ,καλό θα ήταν να δουν τα λάθη των παιδιών ως τη μεγαλύτερη ευκαιρία για τη σωστή μάθηση. Πρέπει λοιπόν να δίνουν κίνητρα στα παιδιά να ρισκάρουν και να κάνουν λάθη και όχι το αντίθετο. Τα λάθη των παιδιών είναι ένα από τα βασικότερα εργαλεία μάθησης.
Αυτή ακριβώς τη φιλοσοφία ενστερνίζεται η δασκάλα που διατηρεί τη σελίδα “Μικρά Ανθρωπάκια” από την οποία αλιεύσαμε μια εξαιρετική ανάρτηση για το πώς θα πρέπει οι εκπαιδευτικοί να διορθώνουν τα λάθη ή τις αβλεψίες των μαθητών σε τετράδια και φυλλάδια. Οι κόκκινες διορθώσεις, τα αρνητικά σχόλια και γενικά τα κόκκινα σημάδια αποθαρρύνουν το μαθητή και επιβαρύνουν τη ψυχολογία του.
Υποκλινόμαστε στην εξήγηση αυτής της δασκάλας και ευχόμαστε τα λόγια και οι σκέψεις της να υιοθετηθούν από συναδέλφους της καθώς μια τέτοια προσέγγιση λείπει από το εκπαιδευτικό μας σύστημα και είναι ό,τι ακριβώς χρειάζονται τα παιδιά για να μην τους “κόβονται” τα φτερά σε κάθε τους προσπάθεια που δεν στέφεται με επιτυχία.
Η εξαιρετική τοποθέτηση της δασκάλας για τη διόρθωση των λαθών των μαθητών
ΘΕΤΙΚΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗ
Με αφορμή ένα σχόλιο,
που έγινε πάνω στην ανάρτηση
με θέμα τη θετική ενίσχυση,
σκέφτηκα να δώσω ένα παράδειγμα
διόρθωσης λανθασμένων απαντήσεων.
Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή,
η ιδέα της θετικής ενίσχυσης
είναι να κάνουμε ενισχυτικές,
θετικές παρατηρήσεις στα παιδιά.
Σε ένα ολόσωστο κείμενο, για παράδειγμα,
μπορούμε να επικροτήσουμε
τις ήδη σωστές αντιδράσεις του παιδιού
διευκρινίζοντας λεπτομερώς καθετί,
που θέλουμε να δούμε ξανά από εκείνο.
Με τον τρόπο αυτό χτίζουμε μια καλή σχέση μεταξύ μας,
αλλά και του παιδιού με τη διαδικασία της μάθησης.
Ακόμα γίνεται ξεκάθαρο τι περιμένουμε εμείς από το παιδί,
αλλά και πόσο παρατηρούμε και στηρίζουμε την προσπάθειά του.
Τι γίνεται όμως, όταν έχουμε να διορθώσουμε λάθη;
Τα λάθη που είναι μετρήσιμα,
όπως για παράδειγμα ένα ορθογραφικό λάθος
ή ένα λάθος σε μαθηματική πράξη,
το σημειώνω και δίνω στο παιδί νέες ευκαιρίες για επιτυχία.
Τα παιδιά δε νοιάζονται,
αν διορθώνουμε με κόκκινο χρώμα,
όπως πολύ συχνά ακούω να ανησυχούν οι ενήλικες.
Τα παιδιά νοιάζονται για τα λόγια μας.
Ένα παιχνιδιάρικο σχόλιο, μια ευγενική και χαδιάρικη προτροπή να προσπαθήσουν ξανά, μια έκφραση κατανόησης, λίγο χιούμορ, είναι αυτό που αποφορτίζει το κλίμα και κάνει τα παιδιά να εμπλέκονται στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Σημαντικό είναι πάντα να θυμόμαστε να αφήνουμε τα μικρά ανθρωπάκια με έναν καλό λόγο, ακόμα και αν όλες οι απαντήσεις είναι λάθος. Σε περίπτωση, που συμβαίνει αυτό σημαίνει ότι η στοχοθεσία μας για το παιδί είναι ακατάλληλη για το ίδιο.
Το δικό μου μικρό ανθρωπάκι ξετρελαίνεται να διαβάζει τα συννεφάκια. Τα βλέπει σαν παιχνίδι και ανυπομονεί για τα σχόλια!
