«Εμείς που ζήσαμε τα Ίμια και δεν κωλώσαμε πουθενά, εμείς που εκείνη την νύχτα βάλαμε το «SAFE -ARM στο ARM «και δεν μας άφησαν να πολεμήσουμε και μας ντρόπιασαν, εμείς που κοιτάξαμε και τότε τον Τούρκο Κατάματα, είμαστε ακόμη εδώ …
Δεν ανεχόμαστε να απειλείται η Πατρίδα μας και εμείς να καθόμαστε στους Καφενέδες και στις Λέσχες…Δεν ανεχόμαστε να δοκιμάζονται τα παιδιά μας στα Τουρκικά Μπουντρούμια και να μην είναι το Μείζον Θέμα για τους αλαφροΐσκιωτους …Εμείς όμως είμαστε ακόμα εδώ και είμαστε έτοιμοι για όλα.
Πότε μωρέ έμαθαν οι Έλληνες να κωλώνουν μπροστά σε Ασκέρια Τουρκαλβανών Μπαμπέσηδων και θα αρχίσουμε τώρα; Πότε και που μάθαμε εμείς να σκύβουμε το κεφάλι για μια καλύτερη ζωή, Πότε βρε πανάθεμα μας; Ξεχάσαμε ποιοι είμαστε, από που ήρθαμε και που πηγαίνουμε; Ζήσαμε την Κατάντια μας ,ναι την δική μας ,αλλά δεν θα ζήσουμε και τη ντροπή της Πατρίδας ,γιατί εμείς είμαστε οι Πολεμιστές της !Εμείς που ζήσαμε την ντροπή της Πατρίδας που μας επέβαλαν εκείνοι οι οπαδοί του Σλόγκαν ««Τα Κορόιδα Πολεμούν και οι ξύπνιοι Κυβερνούν» δεν θα περάσει ξανά …Δεν θα περάσει γιατί δεν θα έχουμε τείχος πια να σταθούμε.
Πάντα υπήρχαν οι Ρουφιάνοι ,οι φευγάτοι και οι χέστηδες στην Πατρίδα ,δεν είναι Μοναδικό & σημερινό φαινόμενο …Αλλά όσοι έζησαν τα Ίμια είδαν όλα τα στραβά της φυλής μας να εξαφανίζονται μεμιάς ,είδαν τους (Γιωτάδες) να μεταμορφώνονται σε Ατρόμητους Πολεμιστές και σαν παλαιοί σας το λέμε …Κοντοζυγώνει και τώρα ή ώρα.
Όλοι μαζί είναι καιρός πια να βγούμε από τα καβούκια μας ,να παλέψουμε για αυτά που μας ανήκουν, μην περιμένετε να μας σώσουν κάποιοι άλλοι ,να μην μετρήσουμε τα Τούρκικα ασκέρια ,τα κουφάρια τους άλλωστε πάντα ήταν πολλά
Όποιος Παραβιάζει τα Σύνορα μας να συλλαμβάνεται σε ξηρά,θάλασσα αέρα και να μην πέφτει στα μαλακά ,όποιος έχει στόχο τα χρήματα που θα κερδίσει από τους Τούρκους Τουρίστες στο Αιγαίο να το ξεχάσει,όποιος παίρνει εμπορεύματα και κάνει δουλειές με αυτούς που κρατάνε τα παιδιά μας, να πάει στον Αγύριστο και ακόμη παραπέρα, αυτός και η κάσα του.
Εμείς την κάπα μας την κάψαμε αλλά ξέρουμε ακόμη να πολεμάνε και δόξα τω Θεό ζήσαμε ίσως και παραπάνω από πόσο μας αναλογούσε ,ζήσαμε και είδαμε τα παιδιά μας να μεγαλώνουν …Τα παιδιά μας όμως στα Τούρκικα Μπουντρούμια δεν έζησαν.Μην περιμένετε έλεος από τον Τούρκο, ο Τούρκος φοβάται μόνο εμάς και την οργή μας και τρέμει μην χάσει τους Παράδες του ..Κόψτε του τη φόρα και στραγγίστε τον εκεί που πονάει στους Παράδες.Εμείς είμαστε διαθέσιμοι και Αναλώσιμοι…Το μεράδι της ζωής άλλωστε που μας ανήκει το πήραμε, καιρός να δώσουμε και στη Πατρίδα & το δικό της μερτικό!
Κανείς δεν θέλει να πεθάνει σε ένα κρεβάτι μόνος και ξεχασμένος…Όταν έχεις την ευκαιρία να Πεθάνεις Ορθός, Στητός και Τιμημένος.
Μακρυγιάννης Χρήστος
Αξιωματικός ε.α
