Fanpage
  • Αρχική
  • Ειδήσεις
  • Αφιερώματα
  • Κόσμος
  • Lifestyle
    • Γυναίκα
    • Εξομολογήσεις
    • ΟΜΟΡΦΙΑ
    • ΣΤΥΛ
  • Media
  • Γαστρονομία
  • Διακόσμηση
  • Travel
  • Plus
    • Πολιτική
    • DIY
    • PETS
    • VIDEOS
    • VIRAL
    • Άθλητικά
    • ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
    • ΕΠΙΣΤΗΜΗ
    • ΖΩΔΙΑ
    • ΘΡΗΣΚΕΙΑ
    • ΥΓΕΙΑ
Fanpage
  • Αρχική
  • Ειδήσεις
  • Αφιερώματα
  • Κόσμος
  • Lifestyle
    • Γυναίκα
    • Εξομολογήσεις
    • ΟΜΟΡΦΙΑ
    • ΣΤΥΛ
  • Media
  • Γαστρονομία
  • Διακόσμηση
  • Travel
  • Plus
    • Πολιτική
    • DIY
    • PETS
    • VIDEOS
    • VIRAL
    • Άθλητικά
    • ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
    • ΕΠΙΣΤΗΜΗ
    • ΖΩΔΙΑ
    • ΘΡΗΣΚΕΙΑ
    • ΥΓΕΙΑ
Fanpage
Fanpage
  • Αρχική
  • Ειδήσεις
  • Αφιερώματα
  • Γυναίκα
  • STORIES
  • DIY
  • Διακόσμηση
  • VIDEOS
  • VIRAL
  • PETS
  • Γαστρονομία
  • Travel
  • ΣΤΥΛ
  • ΟΜΟΡΦΙΑ
  • ΥΓΕΙΑ
  • Κόσμος
  • ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
  • Άθλητικά
  • ΖΩΔΙΑ
  • ΕΠΙΣΤΗΜΗ
  • Media
  • Lifestyle
  • ΘΡΗΣΚΕΙΑ
Copyright 2022 - All Right Reserved.

Η μάχη της συζύγου του Αγγελίδη: «Πουθενά δεν πάω μ’ ακούς;»

Ειδήσεις
ΔΙΑΦΟΡΑΠΑΡΑΞΕΝΑ
by Newsroom 25.04.2018 20:01
Newsroom 25.04.2018 20:01
0

Από εκείνο το πρώτο λεπτό του ατυχήματός του και της μεταφοράς του στο νοσοκομείο, η σύζυγος του Κωνσταντίνου Αγγελίδη, Εβελίνα Βαρσάμη, δεν εγκαταλείπει τον αγώνα της στήριξής τους. Η γυναικα που μοιράζεται τη ζωή του μαζί της και μητέρα τους, δεν σταματάει να παλεύει για να διατηρήσει σε ηρεμία το παιδί τους και από την άλλη να δίνει δύναμη και κουράγιο στον Κωνσταντίνο.

Η μάχη της Εβελίνας, που δεν σταμάτησε ποτέ να πιστεύει πως ο Κωνσταντίνος θα βγει νικητής, είναι τεράστια και καθημερινή.  Ο Αγγελίδης καταφερε να ζήσει, ξεπερνώντας πολλές φορές τον κίνδυνο, βγήκε από την εντατική και συνεχίζει σε ιδιωτικό θεραπευτήριο να αγωνίζεται για την αποθεραπεία του και την αποκατάσταση της υγείας του.

Με ένα post της η Εβελίνα συγκίνησε όλο το διαδίκτυο. μας συγκλόνισε. Επέλεξε να πει όσα νιώθει με ένα απόσπασμα από το Μονόγραμμα του Οδυσσέα Ελύτη:«Έτσι μιλώ για σένα και για μένα

Πάντα εσύ τ’ αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτεινό πλεούμενο. Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά. Το βρεμένο μουράγιο και η λάμψη επάνω στα κουπιά.

Ψηλά στο σπίτι με τις κληματίδες Τα δετά τριαντάφυλλα, το νερό που κρυώνει … Πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα και πάντα εγώ η σκιά που μεγαλώνει. Το γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει εγώ. Πάντα εσύ τό νόμισμα καί εγώ η λατρεία που το εξαργυρώνει.

Που πια δεν έχω τίποτε άλλο…

Μες στους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα… Να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου.

Να μυρίζω από σένα και ν’ αγριεύουν οι άνθρωποι.

Επειδή το αδοκίμαστο και το απ’ αλλού φερμένο Δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς … Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου Να μιλώ για σένα και για μένα.

Πουθενά δεν πάω, μ’ ακούς… Ή κανείς ή κι οι δύο μαζί…»

Από το Μονόγραμμα του Οδυσσέα Ελύτη»

Πηγή: tilestwra.com