Ευθεία επίθεση στην Καρυστιανού από Βορίδη: «Είδατε από τους 100 νεκρούς στο Μάτι, κανέναν από τους συγγενείς να παίζει τον ρόλο της Καρυστιανού;»
«Και δεν πήγε κανένας να τους παρακινήσει να κάνουν τέτοια πράγματα», πρόσθεσε ο υπουργός Μάκης Βορίδης αφήνοντας υπονοούμενα ότι η κ. Καρυστιανού λειτουργεί υποκινούμενη.
Σε μια δήλωση που προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις, ο υπουργός Επικρατείας Μάκης Βορίδης, μιλώντας στον Realfm 97,8, έκανε μια σύγκριση ανάμεσα στην τραγωδία στα Τέμπη και την πυρκαγιά στο Μάτι, στρέφοντας τα βέλη του κατά της Μαρίας Καρυστιανού, μητέρας θύματος του δυστυχήματος στα Τέμπη.
«Είδατε εσείς από τους 100 νεκρούς που υπήρξαν στο Μάτι, είδατε κανέναν από τους συγγενείς να παίζει τον ρόλο που παίζει σήμερα η κ. Καρυστιανού;», δήλωσε χαρακτηριστικά, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τη στάση της μητέρας που αγωνίζεται για την απόδοση ευθυνών.
Η φράση αυτή του υπουργού αντιμετωπίστηκε ως άμεση αμφισβήτηση της δράσης των οικογενειών των θυμάτων στα Τέμπη, αλλά και ως προσπάθεια να απαξιώσει τη δημόσια παρουσία της κ. Καρυστιανού, η οποία έχει γίνει σύμβολο του αγώνα για δικαιοσύνη. Η ίδια, από την πρώτη στιγμή, πρωτοστατεί στις κινητοποιήσεις, εκφράζοντας τη δίκαιη αγανάκτηση των συγγενών των θυμάτων.
«Και δεν πήγε κανένας να τους παρακινήσει να κάνουν τέτοια πράγματα», πρόσθεσε ο υπουργός, αφήνοντας υπονοούμενα ότι η κ. Καρυστιανού λειτουργεί υποκινούμενη.
Η δήλωσή του αυτή φάνηκε σαν προσπάθεια να μειώσει την αυθεντικότητα της οργής της και να την παρουσιάσει ως εργαλείο πολιτικής εκμετάλλευσης.
Η σύγκριση με το Μάτι δεν πέρασε απαρατήρητη. Αντί να εστιάσει στην ανάγκη απόδοσης ευθυνών και στην εξέλιξη της δικαστικής έρευνας, ο υπουργός επέλεξε να αντιπαραθέσει τις δύο τραγωδίες, λες και ο πόνος των συγγενών μπορεί να μετρηθεί ή να αξιολογηθεί με βάση την πολιτική συγκυρία.
Η δήλωση Βορίδη επιβεβαιώνει αυτό που πολλοί καταγγέλλουν εδώ και μήνες: ότι η κυβέρνηση δεν διστάζει να επιτεθεί ευθέως στους συγγενείς των θυμάτων, όταν αυτοί απαιτούν δικαιοσύνη.
Ο τόνος και το ύφος της δήλωσής του δείχνουν πως η στρατηγική της κυβέρνησης έχει ξεπεράσει τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης και έχει περάσει σε προσωπικές επιθέσεις.
«Εδώ δηλαδή ακούμε από την αντιπολίτευση τερατώδη μυθιστορήματα αστυνομικά… Δεν ξέρουμε καν αν είναι εγκληματική ενέργεια… Δεν ξέρουμε αν υπάρχει φυσικός αυτουργός, αλλά έρχονται πολιτικοί αρχηγοί και υιοθετούν περίπου αυτού του τύπου τα σενάρια», δήλωσε, προσπαθώντας να μετατοπίσει τη συζήτηση μακριά από τις πολιτικές ευθύνες.
Αντί να απαντήσει στα καίρια ερωτήματα για την ευθύνη της κυβέρνησης και την καθυστέρηση στην απόδοση δικαιοσύνης, ο υπουργός επιλέγει να στοχοποιήσει μια μητέρα που έχασε το παιδί της.
Η Μαρία Καρυστιανού δεν «παίζει ρόλο» – απαιτεί αυτό που κάθε γονιός στη θέση της θα ζητούσε: αλήθεια και δικαιοσύνη.
Μάκης Βορίδης: Η κυβέρνηση απέναντι στις οικογένειες των θυμάτων
Η προσπάθεια να παρουσιαστεί η οργή των συγγενών ως υποκινούμενη ή υπερβολική δείχνει το πραγματικό πολιτικό αδιέξοδο της κυβέρνησης.
Οι οικογένειες των θυμάτων στα Τέμπη δεν ζητούν κάτι παράλογο. Ζητούν να αποδοθούν ευθύνες και να τιμωρηθούν όσοι έφεραν τη χώρα στη χειρότερη σιδηροδρομική τραγωδία της.
Η ατάκα του Βορίδη δεν ήταν ένα απλό πολιτικό σχόλιο. Ήταν μια επίθεση κατά του δικαιώματος των συγγενών να μιλούν, να απαιτούν, να μη σιωπούν.
Βορίδης: «Είδατε εσείς από τους 100 νεκρούς που υπήρξαν στο Μάτι, είδατε κανέναν από τους συγγενείς να παίζει τον ρόλο που παίζει σήμερα η κ. Καρυστιανού;»
Εχουν ξεφύγει! Δεν κρατάνε πλέον κανένα πρόσχημα. Τώρα την δουλειά που είχαν αναθέσει στα τρολ, την κάνουν όπως όπως οι… pic.twitter.com/t6NDZxFJMw— Areti Athanasiou (@AretiAthanasiu) February 19, 2025
«Από αυτή την τεχνητή όξυνση πάντως η αντιπολίτευση θα βγει βαριά χαμένη. Όταν βγαίνεις και λες περίπου ότι ο πρωθυπουργός είναι δολοφόνος, υπάρχει κόσμος που καταλαβαίνει ότι αυτό είναι μια άθλια συκοφαντία», δήλωσε, προσπαθώντας να αντιστρέψει τη συζήτηση.
Όμως, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Οι οικογένειες των θυμάτων δεν ζητούν πολιτικά παιχνίδια, ζητούν απαντήσεις. Και αυτό, αν μη τι άλλο, δείχνει μια κυβέρνηση που δεν αντέχει να ακούει τη φωνή της κοινωνίας.
