Τις τελευταίες ημέρες έχει δημιουργηθεί τεράστια αναταραχή στη Σαντορίνη, καθώς συμβαίνουν καθημερινά μεγάλοι σεισμοί και οι κάτοικοι του νησιού φοβισμένοι που θα ζήσουν ξανά την καταστροφή του 1956, φεύγουν με πλοία και αεροπλάνα για μέρη πιο ασφαλή, μέχρι να είναι ασφαλείς.
Ο Τάσος Δούσης, ο οποίος είναι πολύ ενεργός στα social media του και εκφράζει τις σκέψεις του για κάθε γεγονός που τον συγκλονίζει και τον προβληματίζει, θέλησε και αυτή τη φορά να εκφράσει την άποψή του για την στάση του κράτους και των ειδικών απέναντι σε αυτή την τόσο τρομακτική εικόνα του νησιού, αλλά και στα λάθη που έχουν οδηγήσει σε αυτή την κατάσταση γενικότερα.
Η ανάρτηση του Τάσου Δούση για τους σεισμούς στην Σαντορίνη
«Santorini SOS. Ξεκίνησε η συντέλεια του κόσμου με αφετηρία την Σαντορίνη; Ας μου εξηγήσει κάποιος σαν να είμαι 5 χρονών παιδί! Αν το “φαινόμενο” είχε “χτυπήσει” τον Αύγουστο θα αδειάζαμε το νησί; Ή θα λέγαμε σε ντόπιους και τουρίστες “παιδιά ψυχραιμία μία σεισμική ακολουθία είναι και θα φύγει”! Για προσέξτε με λίγο. Το 1956 στο νησί της Σαντορίνης είχαμε σεισμό 7,5 ρίχτερ. Έπεσαν σπίτια, σκοτώθηκαν 50 άνθρωποι, 100 τραυματίστηκαν. Άρα μία σοβαρή πολιτεία από τότε μέχρι και σήμερα έχει θωρακίσει το νησί για σεισμό τέτοιου μεγέθους και μεγαλύτερο.
Αν δεν έχει γίνει και το νησί δεν αντέχει τέτοιο σεισμό, τότε ΟΛΟΙ είναι εγκληματίες. Κράτος, δήμοι, περιφέρειες όλοι για φυλακή. Αν όμως αντέχει το νησί, τότε θυσιάζουμε την Σαντορίνη για άλλους λόγους. Δεν ξέρω τι από τα δύο συμβαίνει. Αυτό που ξέρω όμως είναι το εξής. Ο σεισμός της Σαντορίνης μας έδειξε πως έναν πανέμορφο τόπο ίσως τον έχουμε καταστρέψει. Με την άναρχη δόμηση, το καρποσταλικό έμβλημα του τουρισμού της χώρας μας κινδυνεύει να καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος από τα τσαλίμια του τεκτονικού εφιάλτη.
Η φύση μπορεί να εκδικηθεί αν δεν την σεβαστούμε. Ωραία η ανάπτυξη του τουρισμού, αλλά ο σεισμός έρχεται να μας υπενθυμίσει πως δεν κάνει κουμάντο μόνο ο άνθρωπος πάνω στον πλανήτη. Η Σαντορίνη φωνάζει: “Δεν αντέχω άλλο… Τα όριά μου έχουν ξεπεραστεί. Μην με λαβώνετε άλλο”. Φτάνει με το χτίσιμο στο φρύδι της καλντέρας. Φτάνει με τις αμέτρητες πισίνες πάνω στον γκρεμό. Πρέπει να ακούσουμε τη φωνή του νησιού και να διαλέξουμε.
Τι θέλουμε; Μία Σαντορίνη ανθεκτική πάνω στον βράχο του κορυφαίου ηλιοβασιλέματος ή μία Σαντορίνη ραγισμένη, έτοιμη να παραδοθεί στα τερτίπια του Εγκέλαδου όποτε μας επισκεφθεί; Η φιλοσοφία του “δεν θα τύχει σε εμάς το κακό” είναι ξεπερασμένη και βλακώδης. Μαθηματικά, εκεί που ο Εγκέλαδος έχει γράψει 7,5, σίγουρα θα ξαναγράψει το ίδιο σκορ, όσες λιτανείες κι αν κάνουμε. Η Σαντορίνη δεν είναι ένας τόπος που μπορούμε να τον ξεζουμίζουμε και να τον πετάξουμε σαν λεμονόκουπα. Σεβασμός στη Σαντορίνη, όχι για εμάς μόνο, αλλά και για τα παιδιά μας. Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε», έγραψε.
