Τη Μεγάλη Παρασκευή (18/4), ένας 57χρονος τραυματιοφορέας έφυγε από τη ζωή ενώ βρισκόταν σε υπηρεσία στο Γενικό Κρατικό Νικαίας. Το τραγικό περιστατικό συνέβη την ώρα που μετέφερε ασθενή στα επείγοντα, όπως ανέφερε ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος. Παρά τις συντονισμένες προσπάθειες ανάνηψης, δυστυχώς δεν κατέστη δυνατό να σωθεί.
Οι λεπτομέρειες για το θάνατο του τραυματιοφορέα στο Γενικό Κρατικό Νικαίας
«Ήταν ένας άξιος, εξυπηρετικός συνάδελφος, που εργαζόταν κάτω από αντίξοες συνθήκες», ανέφερε ο κ. Γιαννάκος, με το συναγερμό να έχει σημάνει πρόσφατα στο νοσοκομείο για απόδραση.
«Tο τραγικό αυτό περιστατικό αναδεικνύει για άλλη μια φορά την έλλειψη θεσμικής πρόνοιας για τους εργαζομένους στην Υγεία, οι οποίοι, παρά τις θυσίες τους, δεν καλύπτονται ούτε από ρυθμίσεις για εργατικό ατύχημα ούτε έχουν παροχές αντίστοιχες με άλλους κλάδους υψηλού κινδύνου. Είναι καιρός το κράτος να αναγνωρίσει έμπρακτα την προσφορά τους», αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ.
Η ανάρτηση του Μιχάλη Γιαννάκου για το θάνατο του τραυματιοφορέα του Κρατικού Νικαίας
«ΧΘΕΣ ΠΡΩΙ ΕΝΑΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΟΦΟΡΕΑΣ ΕΧΑΣΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΕΝ ΩΡΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ. ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΝΙΚΑΙΑΣ.
Χθες πρωί Μεγάλη Παρασκευή στο Νοσοκομείο της Νίκαιας ένας συνάδελφος τραυματιοφορεας 57 χρονών εν ώρα υπηρεσίας στη διαλογή των ασθενών στα επείγοντα έχασε τη ζωή του από ανακοπή.
Μετέφερε ασθενή και τον βρήκαν πεσμένο στα σκαλιά του νοσοκομείου οι συνάδελφοι.
Έγινε μεγάλη προσπάθεια ανάνηψης μάταια.
Ήταν χθες Μεγάλη Παρασκευή πρωί και νύκτα υπηρεσία.
Συλληπητήρια στην οικογενειά του.
Ήταν ένας εξαιρετικός συνάδελφος και πολύ εξυπηρετικός.
Γνωρίζουμε ότι τα επαγγέλματά υγείας είναι δύσκολα με εξαντλητικά ωράρια και πολύ στρες.
Πολλοί συνάδελφοί μας έχουν χάσει τη ζωή τους εν ώρα υπηρεσίας.
Όμως δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη από τη πολιτεία για εργατικό ατύχημα, και ενίσχυση των οικογενειών όπως συμβαίνει πολύ σωστά με τους ενστόλους.
Η οικογένεια αυτού του εκλιπόντος συναδέλφου δεν θα λάβει καμία παροχή από το κράτος. Δεν έχει καν το δικαίωμα πρόσληψης ενός μέλους της οικογένειας στο Δημόσιο.
Είναι υποχρέωση του κράτους να διορθώσει αυτά τα αυτονόητα πράγματα ειδικά τώρα μετά από μία πανδημία που όλοι είδαν τη δυσκολία και την επικινδυνότητα των επαγγελμάτων υγείας.
Ούτε καν στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα δεν είμαστε ενταγμένοι».
