Η 10χρονη Abby Furco, το μόνο πράγμα που μπόρεσε να γνωρίσει στη ζωή της ήταν ο καρκίνος.
Το γλυκό κορίτσι της πέμπτης τάξης είχε διαγνωστεί με λευχαιμία το 2011, όταν ήταν μόλις 4 ετών. Εκείνη την εποχή, σύμφωνα με τους γιατρούς το ποσοστό επιβίωσής της ήταν μόνο 20 τοις εκατό.
«Ήμασταν κατεστραμμένοι,» είπε η μητέρα της Abby, η Patty Furco. «Μας είχαν πει ουσιαστικά ότι επρόκειτο να πεθάνει, η ελπίδα να τα καταφέρει ήταν πολύ μικρή…»
Για τα επόμενα έξι χρόνια, η οικογένεια έκανε ό,τι μπορούσε για να σώσει την Abby. Η μικρή υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση μυελού των οστών, χημειοθεραπείες, ακτινοβολίες και πολλές άλλες θεραπείες.
«Φροντίσαμε να περιβάλλεται πάντα από αγάπη, γιατί ξέραμε πως ανά πάσα στιγμή μπορεί να τη χάναμε», δήλωσε η Patty. «Υπήρχαν στιγμές που δεν ξέραμε αν θα τα κατάφερνε, είχε τόσες πολλές λοιμώξεις που θα μπορούσαν να τελειώσουν τη ζωή της. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να στηρίζω τον αγώνα της και να προσπαθήσω να την κάνω να νιώθει καλύτερα.»
Τον Οκτώβριο του 2013 η Abby είχε τελειώσει τις θεραπείες της και για ένα έτος μπόρεσε να είναι και πάλι ένα κανονικό παιδί. Πήγαινε κανονικά στο σχολείο, έπαιζε ποδόσφαιρο, και έγινε μέλος στους Προσκόπους.
Στη συνέχεια, το Σεπτέμβριο του επόμενου έτους, ο καρκίνος επέστρεψε και αυτή τη φορά ήταν χειρότερος από ποτέ.
Έκανε άλλη μια μεταμόσχευση μυελού των οστών, τον Φεβρουάριο του 2015, αλλά μόλις 15 ημέρες αργότερα διαγνώστηκε με τη νόσο του μοσχεύματος έναντι ξενιστή, μια κατάσταση κατά την οποία ο μεταμοσχευμένος μυελός αρχίζει να επιτίθεται στο σώμα.
Τον επόμενο μήνα τα νεφρά της άρχισαν να υπολειτουργούν. Η μικρή μπήκε σε μονάδα εντατικής θεραπείας και οι γιατροί είπαν στους γονείς της ότι της είχαν μείνει μόνο 48 ώρες.
Ήταν ώρα να πουν το αντίο.
«Οι γιατροί μας είπαν ότι ήταν καιρός να την αποχαιρετήσουμε, αφού ήταν ξύπνια περίπου μια ώρα την ημέρα,» δήλωσε η Patty. «Ξεκινήσαμε να προετοιμάζουμε και τις άλλες κόρες μας για το θάνατό της…»
Στη συνέχεια, κάλεσαν τους παππούδες της για να την αποχαιρετήσουν όλοι μαζί. Άρχισαν να σχεδιάζουν την κηδεία της, διαλέγοντας το φέρετρό της και τη μουσική που θα έπαιζαν.
Τότε συνέβη το θαύμα. Η Abby ξύπνησε!
«Μας είπε, “έχω πάρα πολλά να κάνω…,” ανέφερε η Patty.
«Δεν μπορούσα να το πιστέψω», πρόσθεσε, «μέσα σε λίγες ημέρες, εβδομάδες, μήνες, άρχισε να περπατάει και να βελτιώνεται όλο και πιο πολύ. Αυτό που συνέβη είναι ένα θαύμα.»
Οι γιατροί συμφωνούν – δεν υπάρχει καμία ιατρική εξήγηση που να δικαιολογεί τη βελτίωση της υγείας της Abby.
“Μεταφέραμε τον ιατρικό εξοπλισμό στο δωμάτιο του σπιτιού της, αλλά μόλις άρχισε να βελτιώνεται, τα πέταξε όλα,” δήλωσε ο γιατρός Abby, ο ογκολόγος Jacob Wessler.
Ο καρκίνος της Abby είναι πλέον σε ύφεση και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Το μέλλον της υγείας της παραμένει αβέβαιο, αλλά η οικογένειά της είναι αισιόδοξη. Ευχαριστούν το Θεό κάθε μέρα και απολαμβάνουν κάθε πολύτιμη στιγμή που περνούν με την Abby.
«Την βλέπαμε να πεθαίνει κι εκείνη γύρισε πίσω στη ζωή,» είπε η Patty. «Τώρα κοιτάμε μόνο το μέλλον.»
