Γιατί ένας άνδρας που απατά δεν εγκαταλείπει τη σύζυγό του ακόμη κι αν αγαπά την ερωμένη του; Ανακαλύψτε τους πιο συνηθισμένους λόγους.
Έχετε ερωτευτεί κάποιον που δεν είναι πραγματικά διαθέσιμος. Σας λέει ότι είστε ξεχωριστή, ότι έχετε ξυπνήσει κάτι μέσα του, ότι η ζωή είναι διαφορετική όταν είστε κοντά του. Όμως, παρά τις υποσχέσεις του, δεν φεύγει. Δεν επιλέγει. Απλώς… παραμένει…. Παντρεμένος.
Πονάει. Μπερδεύει. Και γεννά το ερώτημα: Γιατί κάποιοι άνδρες, ακόμη και εκείνοι που φαίνεται να αγαπούν πραγματικά την ερωμένη τους, μένουν εγκλωβισμένοι ανάμεσα σε δύο κόσμους;
Ακολουθούν μερικοί από τους πιο συνηθισμένους (και συχνά άβολους) λόγους.
Η Άνεση της οικείας ζωής
Ίσως να μην το παραδεχτεί ποτέ, αλλά η ρουτίνα μπορεί να είναι βαθιά καθησυχαστική. Τα κοινά γεύματα, οι γνωστές συνήθειες, οι οικογενειακές παραδόσεις, οι κοινοί φίλοι — όλα αυτά συνθέτουν ένα προστατευτικό κουκούλι. Ακόμη κι αν η αγάπη έχει ξεθωριάσει, η δομή της «επίσημης» ζωής του τού παρέχει κάτι που διστάζει να χάσει: τη σταθερότητα. Το νέο ξεκίνημα, ακόμα και για την αγάπη, είναι τρομακτικό. Σημαίνει να ξαναχτίσει τα πάντα από την αρχή.
Οι Οικογενειακές Υποχρεώσεις που Περιπλέκουν τα Πράγματα
Παιδιά, στεγαστικά δάνεια, κοινά οικονομικά — δεν είναι μόνο συναισθηματικό ζήτημα, αλλά και πρακτικό. Για πολλούς άνδρες, το να εγκαταλείψουν έναν γάμο σημαίνει ότι διαλύουν μια ολόκληρη ζωή. Και μαζί έρχονται οι τύψεις: ο φόβος μήπως πληγώσουν τα παιδιά, απογοητεύσουν την ευρύτερη οικογένεια ή χαρακτηριστούν «κακοί». Το βάρος της ευθύνης μπορεί να παραλύσει ακόμα και την πιο παθιασμένη καρδιά.
Ανάμεσα σε δύο πραγματικότητες
Μπορεί κάποιος να αγαπάει δύο γυναίκες ταυτόχρονα; Για κάποιους άνδρες, ναι — αλλά με διαφορετικούς τρόπους. Η μία αντιπροσωπεύει την ιστορία, το σπίτι και την πίστη. Η άλλη φέρνει πάθος, σύνδεση και καινούργιες εμπειρίες. Αυτό το συναισθηματικό δίλημμα είναι εξουθενωτικό, και οι τύψεις που συνοδεύουν την επιλογή της μίας αντί της άλλης συχνά οδηγούν στο να μην επιλέγουν καμία.
Είστε η διαφυγή. Όχι ο προορισμός
Αυτό πονάει ιδιαίτερα. Κάποιες φορές, η ερωμένη είναι μια ανάσα φρέσκου αέρα — μια απόδραση από τη μονοτονία. Αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι φαντάζεται μια πραγματική ζωή μαζί σας: να πληρώνετε λογαριασμούς, να κάνετε τις δουλειές του σπιτιού, να αντιμετωπίζετε καθημερινά άγχη. Δεν είναι ότι δεν νοιάζεται — είναι ότι δεν έχει σχεδιάσει πέρα από τη φαντασία.
Ο Φόβος της μετάνοιας
«Τι θα γίνει αν φύγω και δεν πάνε καλά τα πράγματα;» Αυτή η σκέψη στοιχειώνει πολλούς άνδρες. Φοβούνται να ανταλλάξουν μια γνωστή ζωή, όσο ατελής κι αν είναι, με μια αβέβαιη. Τι γίνεται αν η σπίθα σβήσει; Τι γίνεται αν όλα πάνε στραβά; Ο φόβος της μετάνοιας μπορεί να είναι ισχυρότερος από την επιθυμία για αλλαγή.
Η δύναμη της κοινωνικής κριτικής
Σε κανέναν δεν αρέσει να τον κρίνουν. Και για κάποιους άνδρες, ο φόβος της κοινωνικής κριτικής είναι ισχυρότερος από την επιθυμία τους για προσωπική ευτυχία. «Απάτησε», «Εγκατέλειψε την οικογένειά του», «Την άφησε για κάποια νεότερη…» Αυτά τα σχόλια — είτε πραγματικά είτε φανταστικά — βαραίνουν πολύ. Κάποιοι άνδρες προτιμούν να διατηρούν την εικόνα ενός ενωμένου γάμου παρά να αντιμετωπίσουν τις συζητήσεις των άλλων.
Κάποιες φορές… Είναι απλώς το εγώ
Αυτό είναι δύσκολο να το ακούσει κανείς, αλλά σημαντικό να το αναγνωρίσει. Για κάποιους άνδρες, το να έχουν σύζυγο και ερωμένη είναι ένα είδος επιβεβαίωσης — της κοινωνικής τους θέσης, της αυτοπεποίθησης, της αξίας τους. Δεν πρόκειται για αγάπη. Πρόκειται για επιβεβαίωση. Και όσο επώδυνο κι αν είναι, εξηγεί πολλά αδιέξοδα στα οποία βρίσκονται κάποιες γυναίκες.
Και Τώρα… Τι;
Όταν βρίσκεστε σε αυτό το συναισθηματικό κενό, είναι εύκολο να ελπίζετε, να περιμένετε, να πιστεύετε ότι η αγάπη θα νικήσει. Η αλήθεια όμως είναι: αν κάποιος πραγματικά θέλει να είναι μαζί σας, βρίσκει τον τρόπο. Αν όχι, βρίσκει δικαιολογίες.
Η αγάπη αξίζει σαφήνεια και καθαρότητα. Και εσείς αξίζετε κάποιον που δεν ονειρεύεται απλώς μια ζωή μαζί σας, αλλά τη χτίζει.
