Αυστηρή η επιτήρηση μετά τον εγκλεισμό της.
Η Ειρήνη Μουρτζούκου βρίσκεται πλέον στην φυλακή, ύστερα από ένα «θρίλερ» σχεδόν ενός χρόνου σχετικά με την υπόθεσή της, με την ίδια να έχει ομολογήσει τον φόνο τεσσάρων βρεφών, αν και αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή στο θάνατο του Παναγιωτάκη.
Η 25χρονη από την Αμαλιάδα διανύει το δεύτερο 24ωρο στις φυλακές Κορυδαλλού, εκεί όπου έχει ως γειτόνισσά της τη Ρούλα Πισπιρίγκου. Οι δύο γυναίκες μένουν στο ίδιο κελί μαζί με άλλες δύο κρατούμενες στη VIP πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού, με την Πισπιρίγκου μάλιστα να είναι με τη μητέρα του 3χρονου Άγγελου από το Ηράκλειο.
Αξίζει, δε, να σημειωθεί ότι η Ειρήνη Μουρτζούκου δέχθηκε το πρώτο της επισκεπτήριο. Δεν ήταν άλλος από το δικηγόρο της, τον Νίκο Αλεξανδρή, που συνεχίζει να την υπερασπίζεται, ενώ λόγω του ιδιαίτερου ψυχισμού της, η 25χρονη επιτηρείται διαρκώς.
Μυστήριο με τον θάνατο του Παναγιωτάκη: Αν δεν τον σκότωσε η Ειρήνη Μουρτζούκου, τότε ποιος;
Η Ειρήνη Μουρτζούκου, που κατηγορείται για πολλαπλές ανθρωποκτονίες, συνεχίζει να προκαλεί σοκ με τους ισχυρισμούς της και τη στάση της. Στο απολογητικό της υπόμνημα επιμένει ότι δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη για τον θάνατο του μικρού Παναγιωτάκη, χρησιμοποιώντας το «μοτίβο των δολοφονιών» που έχει ομολογήσει ως βασικό της επιχείρημα.
Συγκεκριμένα, δήλωσε ότι «τα μεν υπόλοιπα βρέφη ήταν ηλικίας έως έξι (6) μηνών, ενώ ο Παναγιωτάκης ήταν μεγάλο παιδί, ηλικίας δεκαπέντε (15) μηνών, τα υπόλοιπα βρέφη ήταν κορίτσια, ενώ ο Παναγιωτάκης ήταν αγόρι». Καταλήγοντας, τόνισε πως «είναι αναμφίβολο πως ο Παναγιωτάκης “δεν ταιριάζει στο μοτίβο των δολοφονιών”».
Ανατρέποντας τα δεδομένα, η Μουρτζούκου κατηγορεί τη μητέρα του αγοριού για τον θάνατό του, τονίζοντας ότι μετά το τραγικό συμβάν εκείνη την φιλοξενούσε κρυφά στο σπίτι της για μήνες. «Από την ημέρα θανάτου του Παναγιώτη (5/8/2024) έως και τον μήνα Ιούνιο του έτους 2025 με φιλοξενούσε, κρυφά, στην οικία της στην Αμαλιάδα, γεγονός ασφαλώς μη συμβατό με την, παρουσιαζόμενη δημοσίως, εικόνα της εξοργισμένης (δήθεν) μητέρας», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Επιχειρήματα και ψυχιατρικά θέματα
Η Μουρτζούκου επικεντρώνει την υπερασπιστική της γραμμή σε ψυχιατρικά προβλήματα που ισχυρίζεται ότι αντιμετωπίζει, αναφέροντας ότι ο Παναγιωτάκης ήταν ο λόγος για να συνεχίσει να ζει. Συγκεκριμένα, δήλωσε πως «ο Παναγιωτάκης μου έδωσε τη δύναμη να ξεπεράσω τα “σκοτάδια” (ψυχιατρικά / ψυχωτικά / σωματικά και όχι μόνο) προβλήματά μου. Με έκανε να βρω την δύναμη να κάνω και πάλι όνειρα…». Επέμεινε, επίσης, ότι «δεν θα του έκανα ποτέ κακό, δεν θα τον πείραζα ποτέ και για κανέναν λόγο… δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί πως ήταν ο λόγος για τον οποίο ζούσα και έβρισκα δύναμη να ξεπεράσω τους δαίμονές μου».
Παρά την απολογία της, η 24χρονη δεν παραδέχεται την παραμικρή εμπλοκή, υποστηρίζοντας ότι η μητέρα του βρέφους την πιέζει να αναλάβει την ευθύνη. Επεσήμανε, μάλιστα, ότι «η ανωτέρω […] όλους αυτούς τους μήνες προσπαθεί να με οδηγήσει στην ανάληψη της ευθύνης για τον θάνατο του παιδιού της, πλην μου είναι αδύνατον να “χρεωθώ” τον θάνατο της τελευταίας ελπίδας σωτηρίας της ζωής, της ψυχής, της ύπαρξής μου».
Το «τρίτο πρόσωπο»
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η αναφορά της Μουρτζούκου στην εμπλοκή ενός άγνωστου προσώπου, το οποίο δεν κατονομάζει προς το παρόν. Στο υπόμνημά της, αναφέρει ότι «καταλυτικό ρόλο έχει διαδραματίσει και άλλος-η άνθρωπος, το όνομα του οποίου θα αποκαλύψω μόνο στις αρμόδιες Εισαγγελικές / Ανακριτικές Αρχές αφού δέχομαι συνεχείς και έντονες απειλές για την ζωή μου και την σωματική μου ακεραιότητα».
Δηλώνει, επίσης, ότι είναι πρόθυμη να καταθέσει περαιτέρω για τις συνθήκες θανάτου του παιδιού, υπό την προϋπόθεση ότι θα της παρασχεθεί ασφάλεια. «Δεν δύναμαι και δεν επιτρέπεται στο παρόν δικονομικό στάδιο […] να υπεισέλθω στις λεπτομέρειες του τρόπου, μεθόδου, αιτίας κλπ του θανάτου του, είμαι όμως στην διάθεση των Αρχών […] να αποκαλύψω τα πάντα», προσθέτει χαρακτηριστικά.
Οι ομολογίες των εγκλημάτων
Στο απολογητικό της υπόμνημα, η Μουρτζούκου αναφέρθηκε επίσης στους τρόπους με τους οποίους σκότωσε την αδερφή της, τα δύο παιδιά της και το παιδί μιας φίλης της. Σε κάθε περίπτωση, υποστήριξε ότι το μυαλό της «θόλωνε», ενώ ανέφερε πως σε μία περίπτωση το παιδί της πέθανε επειδή «το είχε πλακώσει στον ύπνο της». Όπως δήλωσε, «όταν πέθανε η αδελφή μου, Ζωή – Ηλιάνα ήμουν 13 ετών. […] Θυμάμαι ότι πήγα στο δωμάτιό της. Αυτή ήταν στο πάτωμα και εγώ ήμουν από πάνω της. Δεν κατάλαβα εκείνη τη στιγμή ότι πέθανε…».
Σε περαιτέρω αποκαλύψεις, δηλώνει πως προσπαθούσε πάντα να κατανοήσει τι την οδήγησε στις πράξεις της, σημειώνοντας ότι «είναι λες και για δευτερόλεπτα δεν σκέφτομαι, δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει και μόλις συνειδητοποιώ τι γίνεται, το κακό έχει γίνει».
Οι ομολογίες της Ειρήνης Μουρτζούκου, παράλληλα με την άρνηση της ευθύνης για τον θάνατο του Παναγιωτάκη, δημιουργούν έναν ιστό αντιφάσεων και ερωτημάτων που παραμένουν αναπάντητα. Οι εξελίξεις που θα ακολουθήσουν είναι πιθανόν να ρίξουν περισσότερο φως σε μια υπόθεση που έχει συγκλονίσει την κοινωνία.
