Ο θάνατος του Τζόρτζιο Αρμάνι συγκλόνισε τη διεθνή σκηνή της μόδας, φέρνοντας στην επιφάνεια τις πιο προσωπικές πτυχές μιας ζωής που διέγραψε ανεξίτηλο αποτύπωμα: οι έρωτες με τον Σέρτζιο Γκαλεότι και τον Λέο Ντελ’Όρκο καθόρισαν τον άνθρωπο πίσω από τον μύθο.
Σε συνεντεύξεις του, ο θρυλικός σχεδιαστής μίλησε για τον αείμνηστο Σέρτζιο Γκαλεότι, έναν δεσμό βαθύ και δημιουργικό, αλλά και για τον τελευταίο του σύντροφο, Λέο Ντελ’Όρκο, επικεφαλής του ανδρικού σχεδιασμού.
Δύο δεκαετίες μετά το άρθρο του Vanity Fair, όπου αναγνώρισε δημόσια την έλξη του προς τους άνδρες, εξομολογήθηκε ότι το «τοσκανικό χαμόγελο» του Γκαλεότι τον γοήτευσε από την πρώτη στιγμή. «Όταν ο Σέρτζιο πέθανε, ένα κομμάτι μου πέθανε μαζί του. Ακόμα με εκπλήσσει που βρήκα μέσα μου την αντοχή να αντέξω έναν τόσο τεράστιο πόνο», είπε, περιγράφοντας έναν ολόκληρο χρόνο δίπλα του στο νοσοκομειακό κρεβάτι, ακριβώς όταν η καριέρα τους απογειωνόταν και ο οίκος χαράσσονταν στη διεθνή συνείδηση. «Έπρεπε να επιστρατεύσω τη δύναμη της θέλησής μου… Ήταν η στιγμή που κέρδιζα αυτοπεποίθηση, κι έπειτα ήρθε αυτό το χτύπημα».
Ο Λέο Ντελ’Όρκο: ο άνθρωπος «πιο κοντά» στον Αρμάνι
Στην Corriere della Sera αποκάλυψε τη σχέση του με τον Λέο Ντελ’Όρκο. Παρότι δεν παντρεύτηκαν και ο Αρμάνι απέφευγε «ταμπέλες», φορούσε «ένα υπέροχο δαχτυλίδι με διαμάντι» που κάποτε χρειάστηκε να σώσει από φωτιά. «Το σκέφτομαι και καταλαβαίνω ότι δεν έχει νόημα να είσαι ερωτευμένος και να του δίνεις τόσο λίγο χώρο, γιατί απλώς δεν έχω τόσο χώρο», εξήγησε, υπογραμμίζοντας τη βαθιά στοργή του: «Αλλά τρέφω βαθιά στοργή για τον Λέο, που ζει μαζί μου εδώ και χρόνια και είναι ο άνθρωπος πιο κοντά σε μένα». Η συνύπαρξη δεν τυποποιήθηκε, αλλά απέκτησε ουσία και συνέχεια μέσα από την κοινή εργασία και την καθημερινότητα.
Λίγο πριν φύγει από τη ζωή, ο Αρμάνι μίλησε στους Financial Times για σχέδια διαδοχής που δεν επιδιώκουν ρήξεις: «Τα σχέδια διαδοχής μου συνίστανται σε μια σταδιακή μετάβαση των ευθυνών». Έδειξε κατεύθυνση προς τον Λέο Ντελ’Όρκο, τα μέλη της οικογένειας και την ομάδα εργασίας, επιδιώκοντας «η διαδοχή να είναι οργανική και όχι μια στιγμή ρήξης».
Οι αναφορές ότι ο Ντελ’Όρκο εκπροσώπησε τον οίκο σε επιδείξεις στο Μιλάνο τεκμηρίωσαν μια ήδη ενεργή μεταβίβαση ρόλων. Παρά το ότι δεν παντρεύτηκαν, ο Αρμάνι ύψωσε τη σχέση πάνω από τυπικότητες, προτάσσοντας την εμπιστοσύνη, την αμοιβαία φροντίδα και τη συνέχεια του οράματος.
