Ο πρώην Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αντώνης Σαμαράς, και η σύζυγός του, Γεωργία Κρητικού, περνούν ανείπωτη θλίψη καθώς η 34χρονη κόρη τους, Λένα Σαμαρά, άφησε την τελευταία της πνοή, μετά από επιληπτικό επεισόδιο που κατέληξε σε ανακοπή.
Τι είναι το επιληπτικό επεισόδιο
Το επιληπτικό επεισόδιο χαρακτηρίζεται από μια αιφνίδια, υπέρμετρη και ανώμαλη εκφόρτιση ηλεκτρικής δραστηριότητας στον εγκέφαλο, που αλλάζει για λίγο τον τρόπο με τον οποίο κάποιος αντιδρά ή συμπεριφέρεται. Αυτό μπορεί να εκδηλωθεί με σπασμούς, απώλεια συνείδησης ή άλλες νευρολογικές διαταραχές.
Σημαντικό είναι να διευκρινιστεί ότι ένα μεμονωμένο επιληπτικό επεισόδιο δεν σημαίνει απαραίτητα επιληψία, η τελευταία ορίζεται ως επαναλαμβανόμενα, απρόκλητα επεισόδια (τουλάχιστον δύο, με μεσοδιάστημα άνω των 24 ωρών) ή ένα επεισόδιο με υψηλό κίνδυνο υποτροπής. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η διάρκεια ενός τέτοιου επεισοδίου κυμαίνεται μεταξύ λίγων δευτερολέπτων έως και δύο λεπτών.
Οι αιτίες που μπορεί να πυροδοτήσουν ένα επιληπτικό επεισόδιο είναι ποικίλες. Μπορεί να σχετίζονται με γενετικούς παράγοντες, δομικές ή αναπτυξιακές ανωμαλίες στον εγκέφαλο, λοιμώξεις (π.χ. μηνιγγίτιδα), μεταβολικές ή ηλεκτρολυτικές διαταραχές (όπως υπογλυκαιμία ή υπονατριαιμία), τραυματισμούς στο κεφάλι, όγκους, αγγειακά επεισόδια, κατάχρηση αλκοόλ ή ουσιών, φαρμακευτικές παρενέργειες, ακόμη και υψηλό πυρετό. Σε ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών (περίπου 30–50%) δεν εντοπίζεται συγκεκριμένη αιτία, και τότε χαρακτηρίζεται ως ιδιοπαθής ή κρυπτογενής επιληψία.
Πώς γίνεται η διάγνωση και η θεραπεία του επεισοδίου
Η διάγνωση ενός επιληπτικού επεισοδίου απαιτεί λεπτομερή καταγραφή του ιστορικού και περιγραφής του επεισοδίου από τον ίδιο τον ασθενή ή αυτόπτες μάρτυρες, και συνδυάζεται με νευρολογική εξέταση, εργαστηριακό έλεγχο για αποκλεισμό μεταβολικών ή λοιμωδών αιτιών, και απεικονιστικές μεθόδους όπως αξονική ή, καλύτερα, μαγνητική τομογραφία για ανίχνευση δομικών βλαβών.
Καθοριστικός είναι και ο ρόλος του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος (ΗΕΓ), καθώς καταγράφει την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου — όταν υπάρχει ανάγκη, χρησιμοποιούνται φορητές συσκευές ή video‑EEG, ενώ σε δύσκολες περιπτώσεις μπορεί να απαιτείται καταγραφή με ηλεκτρόδια.
Η θεραπεία στοχεύει αρχικά στη χορήγηση αντιεπιληπτικών φαρμάκων, με σκοπό τη μείωση ή εξαφάνιση των κρίσεων. Η επιλογή του κατάλληλου σκευάσματος και δόσης εξαρτάται από τον τύπο της επιληψίας και την ισορροπία μεταξύ αποτελεσματικότητας και ανεπιθύμητων ενεργειών.
Συχνά οι ασθενείς χρειάζονται δοκιμές διαφορετικών φαρμάκων ή δοσολογιών για βέλτιστο αποτέλεσμα. Όταν η φαρμακευτική αγωγή δεν αποδίδει, εξετάζονται άλλες επιλογές, όπως οι χειρουργικές επεμβάσεις που απομακρύνουν την περιοχή από την οποία ξεκινά η κρίση, η διέγερση πνευμονογαστρικού νεύρου ή η βαθιά εγκεφαλική διέγερση.
Επίσης, σε κάποιες περιπτώσεις, ιδιαίτερα σε παιδιά, εφαρμόζεται ειδική κετογονική διατροφή με υψηλά λιπαρά και χαμηλούς υδατάνθρακες που βοηθά στον έλεγχο των κρίσεων. Επιπρόσθετα, προτείνεται υιοθέτηση υγιεινού τρόπου ζωής, με αποφυγή αλκοόλ, αποφυγή σωματικής και ψυχικής καταπόνησης, ισορροπημένη διατροφή, επαρκή ύπνο και μείωση του στρες
