Σοκ και θλίψη σκόρπισε στην ελληνική μουσική σκηνή η είδηση του θανάτου του Γιώργου Ψωμόπουλου, του ανθρώπου που υπήρξε ψυχή και κινητήριος δύναμη πίσω από τη διαμόρφωση της ελληνικής ροκ κουλτούρας των τελευταίων δεκαετιών. Ο μάνατζερ, στιχουργός και διοργανωτής συναυλιών που στάθηκε πίσω από τα μεγάλα βήματα πολλών συγκροτημάτων, έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο αποτύπωμα.
Η συγκινητική ανάρτηση των Magic De Spell
Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησαν οι Magic De Spell, η μπάντα με την οποία ο Γιώργος Ψωμόπουλος συνδέθηκε στενά από τα μέσα της δεκαετίας του ’90.
Σε ανάρτησή τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι μουσικοί έγραψαν λόγια γεμάτα αγάπη και ευγνωμοσύνη:
«Έφυγε ο Γιώργος Ψωμόπουλος… αδερφικός μας φίλος. Μάνατζερ, αλλά και συντελεστής σε κάποια από τα τραγούδια μας.
Γνωριστήκαμε και συνεργαστήκαμε το 1995. Γίναμε αχώριστοι. Φτιάχτηκε μια μεγάλη παρέα στα Εξάρχεια, με επίκεντρο εκείνον.
Ήταν φίλος της Κατερίνας Γώγου και εμπνευστής της ιδέας να την μελοποιήσουμε. Έτσι γεννήθηκε το “Εμένα οι φίλοι μου” το 1998».
Όπως αναφέρουν, ο Ψωμόπουλος υπήρξε για χρόνια η ψυχή της αθηναϊκής ροκ κοινότητας, συνδέοντας ανθρώπους, δημιουργώντας ευκαιρίες και βοηθώντας συγκροτήματα να σταθούν στα πόδια τους σε εποχές που το ροκ ήθελε τόλμη και πίστη.
Ο Γιώργος Ψωμόπουλος δεν αγαπούσε τη δημοσιότητα. Προτιμούσε να κινείται στο παρασκήνιο, οργανώνοντας συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, υποστηρίζοντας κοινωνικές δράσεις και νέους μουσικούς. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως τον “αφανή ήρωα” της ελληνικής ροκ, καθώς συνέβαλε αποφασιστικά στη διαμόρφωση ενός χώρου που για χρόνια αντιμετώπιζε δυσκολίες και προκαταλήψεις.
Η ροκ κοινότητα της Αθήνας, όπως σημειώνουν οι Magic De Spell, πενθεί έναν άνθρωπο που υπήρξε εμπνευστής, φίλος και καθοδηγητής.
«Δεν του άρεσε η δημοσιότητα και έμενε πάντα ένας αφανής ήρωας. Αλλά χωρίς αυτόν, τίποτα δεν θα ήταν ίδιο για το ελληνικό ροκ σήμερα.
Γιώργο, θα μας λείψεις πολύ φίλε. Χαιρετισμούς σε όλους τους δικούς μας εκεί πάνω…».
Ο Ψωμόπουλος συνέβαλε καθοριστικά στο να βρουν συγκροτήματα της δεκαετίας του ’90 και του 2000 τον δρόμο τους στη δισκογραφία, ενώ βοήθησε νεότερους καλλιτέχνες να ανέβουν στη σκηνή και να ακουστούν. Ήταν στενά συνδεδεμένος με τα Εξάρχεια, χώρο που θεωρούσε πνευματικό του σπίτι, και ήταν παρών σε κάθε συναυλία, δράση ή πρωτοβουλία που προωθούσε τη μουσική ως μέσο ελευθερίας και έκφρασης.
