Η Ελένη Ράντου μίλησε μεταξύ άλλων στο podcast της Μαρίας Μπακοδήμου για τη μητέρα της, η οποία πάσχει από άνοια εδώ και έξι χρόνια και μας συγκλόνισε με τα λόγια της.
Αρχικά είπε: «Ο άνθρωπος που έχει αναλάβει τον φροντιστή πρέπει να έχει βοήθεια από ψυχολόγο για να ανταπεξέλθει. Το να μην σε θυμάται ο γονιός σου, σε χτυπάει τόσο πολύ που αποκλείεται να μην ταρακουνήσει το ψυχολογικό σου κομμάτι. Ο άνθρωπος είναι ζωντανός αλλά σαν να έχει φύγει. Στο σπίτι κάποια στιγμή επικρατούσε η απόλυτη τρέλα και με τις κοπέλες που ερχόντουσαν για φροντίδα αλλά και με εμάς. Η σύγχυση ήταν μεταδοτική, ειδικά όσο η μητέρα μου μιλούσε».
Και πρόσθεσε η ηθοποιός: «Πολλά τραύματα όσα και αν τα συνειδητοποιήσεις, δεν σημαίνει ότι τα λύνεις κιόλας. Μετά από απίστευτη δουλειά που έχω κάνει με τον εαυτό μου δεν κατάφερα να αλλάξω, κατάφερα απλά να καταλάβω γιατί κάνω ότι κάνω. Προσπάθησα να γαληνέψω το τέρας μέσα μου».
Και σε άλλο σημείο είπε στην Μαρία Μπακοδήμου: «Το πρώτο σύμπτωμα της άνοιας είναι η έλλειψη συναισθημάτων. Τα συναισθήματα που γεννιούνται είναι πολύ επιθετικά. Η μητέρα μου είναι σε φάση που δεν μιλάει. Χρειάζεται τη φροντίδα ενός μωρού. Από όλη την οικογένεια, φροντιστής θα γίνει ο ένας. Είσαι τόσο εξαρτημένος από τον άρρωστο άνθρωπο, όσο είναι και εκείνος από εσένα. Υπήρξαν πολλές στιγμές που πήρα προσωπικά και πληγώθηκα με το γεγονός ότι φρόντιζα την μητέρα μου, αλλά δεν έπαιρνα αγάπη λόγω του ότι με την ασθένεια δεν μπορεί να νιώσει τίποτα από όλα αυτά. Πάω κάθε μέρα στην μητέρα μου γιατί έχω έναν τρόμο ότι αν αφήσω μέρες, δεν θα με γνωρίζουν καθόλου. Παλεύεις με τα δικά σου φαντάσματα όταν έχεις έναν άνθρωπο με άνοια. Μαθαίνεις να δίνεις εντελώς ανιδιοτελώς, που το κάνεις μια φορά για το παιδί σου και μετά για τον γονιό σου».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
«Πολλές φορές μπαίνω μέσα και βλέπω το βλέμμα της να είναι εχθρικό και φεύγω κομμάτια. Δυσκολεύομαι να το διαχειριστώ όλο αυτό. Έχει τύχει να της πω “μην με ξανακοιτάξεις έτσι γιατί θα σε πετάξω από το μπαλκόνι”. Συνεχώς μιλάω στον εαυτό μου και του τονίζω τι πρέπει να κάνω. Είναι δύσκολο να πιστέψεις ότι είναι ένας άνθρωπος άρρωστος και όχι η μητέρα σου. Οι ενοχές που είχα για να πάει η μητέρα μου σε ειδικό χώρο που θα έχει παρακολούθηση, ήταν εξοντωτικές, γιατί στο σπίτι μου ένιωθα ότι έχω τον έλεγχο. Υπέστη εγκεφαλικό και χρειαζόταν νοσοκομειακή υποστήριξη».
Η Ελένη Ράντου απάντησε και στο ενδεχόμενο να αποσυνδέσει την μητέρα της για να μην ταλαιπωρείται: «Οι άνθρωποι φεύγουν από κοντά μας στα δύσκολα. Τώρα που η μητέρα μου είναι σε δύσκολη κατάσταση, δεν θέλω να φύγω από το πλευρό της. Μου αρέσει που δεν εγκαταλείπω την μάχη, σε μια μάχη που είναι χαμένα. Όταν θα φύγει από τη ζωή η μητέρα μου, μπορεί και να υπάρχει φρικτή λύτρωση, παρόλα αυτά ποτέ μου δεν έχω ευχηθεί να φύγει για να λυτρωθεί. Το ότι ακόμα πηγαίνω εκεί, την βλέπω και την ακουμπάω, δεν μπορώ να το αλλάξω. Αυτό συμβαίνει εδώ και έξι χρόνια περίπου. Αν η μητέρα μου ζητούσε να την αποσυνδέσω, θα της έλεγα να απευθυνθεί αλλού, δεν θα μπορούσα να το κάνω. Κανείς δεν είναι έτοιμος για τον θάνατο».
Και δεν δίστασε να πει: «Αν μεγαλώνοντας νοσούσα και εγώ με άνοια, θα ήθελα η κόρη μου να έχει την ίδια αντιμετώπιση που έχω και εγώ με την μητέρα μου. Δεν με τιμάει αυτό που λέω, αλλά θα το ήθελα. Δεν θα ήθελα να με εγκαταλείψουν»!
