Ο ομογενής επιχειρηματίας, που έχτισε μια αυτοκρατορία, άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 92 ετών
Θλίψη προκάλεσε στην ελληνική ομογένεια και στην επιχειρηματική κοινότητα του Λας Βέγκας ο θάνατος του Πίτερ («Πιτ») Ηλιάδη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στα τέλη Οκτωβρίου 2025 σε ηλικία 92 ετών. Ο επιχειρηματίας είχε αναδειχθεί σε μία από τις πιο γνωστές φυσιογνωμίες της νυχτερινής διασκέδασης της Νεβάδα, χτίζοντας από το μηδέν μια αυτοκρατορία στη βιομηχανία των strip clubs.
Από την Καστοριά στις Ηνωμένες Πολιτείες
Ο Αριστοτέλης Ηλιάδης γεννήθηκε το 1933 στην Αγία Κυριακή Καστοριάς. Σε ηλικία μόλις 18 ετών μετανάστευσε στις ΗΠΑ μέσω του Έλις Άιλαντ, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Αρχικά εγκαταστάθηκε στη Μινεσότα και αργότερα στο Σικάγο, πριν βρεθεί μόνιμα στο Λας Βέγκας το 1955.
Τα πρώτα του χρόνια υπήρξαν ιδιαίτερα απαιτητικά: εργάστηκε ως μάγειρας και στη συνέχεια ως οδηγός ταξί επί 17 χρόνια, αποταμιεύοντας συστηματικά. Η επιμονή του απέδωσε, αφού κατάφερε να αγοράσει την εταιρεία στην οποία εργαζόταν και να εξελιχθεί σε μεγαλομέτοχο της Yellow-Checker-Star, του μεγαλύτερου δικτύου ταξί της κομητείας Κλαρκ.
Παράλληλα, επένδυσε σε μικρότερες επιχειρήσεις, όπως ένα πρατήριο καυσίμων και μπαρ στο Λας Βέγκας, δείχνοντας από νωρίς την επιχειρηματική του διορατικότητα.
Η είσοδος στη νυχτερινή ζωή του Λας Βέγκας
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, μια περίοδο άνθησης για το Λας Βέγκας μετά το άνοιγμα του Mirage το 1989, ο Ηλιάδης αποφάσισε να στραφεί στον χώρο της νυχτερινής διασκέδασης. Το ίδιο έτος άνοιξε το Olympic Gardens, ένα strip club 25.000 τ.μ., που γρήγορα εξελίχθηκε σε σημείο αναφοράς στη λεωφόρο του Λας Βέγκας.
Η επιχειρηματική του επιτυχία κορυφώθηκε το 2002 με την ίδρυση του Sapphire Gentlemen’s Club στην Industrial Road. Με έκταση περίπου 71.000 τ.μ., χαρακτηρίστηκε ως το μεγαλύτερο strip club στον κόσμο και έγινε το «κόσμημα» της επιχειρηματικής του δραστηριότητας.
Το μοντέλο λειτουργίας και η φιλοσοφία του
Το Sapphire, γνωστό για τη χλιδή και το μέγεθός του, διέθετε εντυπωσιακά στοιχεία, όπως κεντρική είσοδο κόστους 750.000 δολαρίων σε art-deco στυλ και μια γυάλινη σκηνή που εκτεινόταν μέχρι τον δεύτερο όροφο. Η φωτεινή επιγραφή του, με οπτικές ίνες και παιχνιδίσματα φωτός, αποτελούσε χαρακτηριστικό σημείο της περιοχής.
Ο Ηλιάδης τόνιζε συχνά ότι οι επιχειρήσεις του λειτουργούσαν με αυστηρούς κανόνες και πλήρη νομιμότητα. Ήδη από το 2003, το Sapphire απασχολούσε 147 εργαζομένους και συνεργαζόταν με περίπου 2.300 χορεύτριες, οι οποίες εργάζονταν ως ανεξάρτητες επαγγελματίες και ακολουθούσαν συγκεκριμένο πρωτόκολλο εισόδου και ελέγχου εγγράφων.
Η κόρη του, Ντολόρες, είχε περιγράψει το όραμά του πατέρα της ως την προσπάθεια δημιουργίας ενός χώρου «αναβαθμισμένης ψευδαίσθησης», δηλαδή μιας εμπειρίας πολυτελούς διασκέδασης που ξεπερνούσε το συνηθισμένο.
