Δύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την τραγική είδηση της δολοφονίας του 19χρονου Άλκη Καμπανού στη Θεσσαλονίκη, που συγκλόνισε ολόκληρη την Ελλάδα.Οι μνήμες είναι ακόμα νωπές για την οικογένειά του, με τον πατέρα του Αριστείδη να λυγίζει, την στιγμή που αναφέρει στο enikos.gr πως φοράει τα ρούχα του αδικοχαμένου γιου του, όσο κάθεται στο δωμάτιο του, για να νιώθει την παρουσία του.
Τα λεπτά μετρούσαν αντίστροφα για τον Άλκη, την μοιραία νύχτα της Τρίτης, 1η Φεβρουαρίου του 2022. Οι δώδεκα ένοπλοι δράστες, οι οποίοι έφεραν πάνω τους μαχαίρια, ένα από αυτά τύπου karambit, στειλιάρια καθώς και ένα αναδιπλούμενο δρεπάνι, λίγη ώρα μετά τα μεσάνυχτα, εντόπισαν τυχαία μία ομάδα 5 νεαρών, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Άλκης, στην οδό Γαζή, στην περιοχή της Χαριλάου, και τους περικύκλωσαν.
Στο άκουσμα πως εκείνοι υποστήριζαν την ομάδα του Άρη, χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε λεκτική αντιπαράθεση, τους επιτέθηκαν σαν μανιακοί. Μία γυναίκα μάρτυρας, αντιλήφθηκε το αιματηρό περιστατικό, καθώς και ένα άτομο να φωνάζει «μην με χτυπάτε άλλο». Ήταν ο Άλκης, ο οποίος εκλιπαρούσε να σταματήσουν, ενώ περίπου στις 00:19 άφησε την τελευταία του πνοή.
«Ο Άλκης ζει μέσα μου»
«Ο χρόνος έχει σταματήσει για εμένα και την Μελίνα (σ.σ. η μητέρα του Άλκη) στις τραγικές στιγμές από εκείνο το βράδυ. Όταν έμαθα για την δολοφονία, όταν πήγαμε στο νοσοκομείο και στο σημείο που διαπράχθηκε το έγκλημα. Είναι εικόνες που θα μείνουν χαραγμένες στο μυαλό και στην ψυχή μου» λέει στο enikos.gr ο Αριστείδης Καμπανός.
Ο πατέρας του Άλκη, χαρακτηρίζει σχεδόν ενοχλητική την σιωπή που επικρατεί, εδώ και δύο χρόνια, στο δωμάτιο του δολοφονημένου γιου του, στο οποίο περνά καθημερινά αρκετό χρόνο. «Ο Άλκης ζει μέσα μου. Προσπαθώ με κάθε τρόπο να είμαι δίπλα του, να μην τον ξεχάσω, να τον αισθάνομαι μαζί μου. Συνέχεια είμαι στο δωμάτιό του, χρησιμοποιώ τον υπολογιστή του, κάθομαι στην θέση που καθόταν. Η αλήθεια είναι πως μέχρι και κάποια από τα ρούχα του φοράω… Θέλω να τον νιώθω πάνω μου. Φοβάμαι μήπως και έρθει η στιγμή που δεν θα έχω τις αναμνήσεις μας».
