Είμαι ανύπαντρη μητέρα. Και ήξερα από την αρχή ότι πρέπει να γίνω ιδιαίτερη μαμά, έτσι ώστε τα καταρρίψω τα γελοία στερεότυπα ότι οι μονογονεϊκές οικογένειες είναι δυσλειτουργικές …
Εργάστηκα σκληρά για αποκτήσω την εμπιστοσύνη του γιου μου από την γέννηση του και συνεχίζω να το κάνω. Η εμπιστοσύνη μπορεί να χαθεί μέσα σε μια στιγμή, παρά το γεγονός ότι την χτίζεις για χρόνια.
Για αυτά τα σχεδόν 14 χρόνια που είμαι μητέρα, κατάλαβα ότι υπάρχουν κάποιοι βασικοί κανόνες για την απόκτηση της εμπιστοσύνης του γιου μου:
1. Να μη γελάω ποτέ με τον γιο μου
Για έναν άνδρα, όταν μια γυναίκα γελάει μαζί του είναι ψυχολογικό τραύμα, και η κοροϊδία της μητέρας του μπορεί να αποβεί ακόμα πιο βαθύ τραύμα. Δεν έχει σημασία αν φόρεσε λάθος τα παπούτσια του, ζωγράφισε ένα στραβό σπίτι, ή σας εξομολογήθηκε ότι του αρέσει η κοπέλα από το διπλανό θρανίο. Δε θα ξεχάσει ποτέ ότι τον κοροϊδέψατε και δε θα σας το συγχωρέσει ποτέ.
2. Απαντάτε πάντοτε σε όλες τις ερωτήσεις του.
Σε οποιαδήποτε ηλικία! Μη του λέτε «θα σου πω όταν μεγαλώσεις». Αν δεν γνωρίζετε την απάντηση, πείτε το. Μάθετέ την και απαντήστε του. Διστάζετε; Η ερώτηση του παιδιού σας σας κάνει να ντρέπεστε; Τώρα είναι η ευκαιρία να αναλύσετε ακόμα ένα κόμπλεξ σας. Μην το μεταδώσετε στην ψυχή του παιδιού. Απαντήστε ότι πρέπει να το σκεφτείτε και ζητήστε ένα χρονικό περιθώριο. Τα παιδιά συνήθως το προσφέρουν εύκολα.
3. Ζητήστε από τον γιο σας τη συμβουλή του για να πάρετε μια απόφαση.
Δεν μπορείτε να φανταστείτε με πόση ευκολία μπορεί να λύσει ένα παιδί μερικές φορές ένα «ενήλικο» πρόβλημα, που προσπαθούσατε να λύσετε για καιρό. Από το πρόβλημα του επόμενου μελλοντικού σπιτιού μέχρι μέχρι το λόγο που μαλώνουμε με κάποιον συνεχώς και τι κάνουμε λάθος. Έτσι ο γιος μας μαθαίνει να παίρνει αποφάσεις και γίνεται σιγά σιγά ένας άνθρωπος με συνείδηση. Και εσείς του επιδεικνύετε την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό σας.
4. Ξεχάστε τις λέξεις «αφού στο είπα».
Ακόμα κι αν το είπατε, αλλά δεν έδωσε σημασία, ξεχάστε αυτή τη φράση! Για πάντα. Δεν έχετε δικαίωμα να ανταγωνίζεστε με το παιδί σας σε οτιδήποτε και το «σου το είπα» είναι ένας άτυπος ανταγωνισμός, όπου η μητέρα χαίρεται τη «νίκη» της. Είχατε δίκιο; Χαρείτε το σιωπηλά. Θα το καταλάβει και μόνος του.
5. Επαινέστε τον.
Επαινέστε το παιδί σας χωρίς να το διορθώνετε. Πείτε του «Μπράβο!» Το παιδί σας κάνει τα πάντα φανταστικά! Όταν μεγαλώσει, θα καταλάβει από μόνος του τι πρέπει να «διορθώσει».
6. Υποστηρίξτε κάθε του επιθυμία.
«Θέλω να γίνω αρχαιολόγος» – Υπέροχα! Αγοράστε του βιβλία σχετικά με αυτό το θέμα. Και αν σας πει μετά ότι θέλει να γίνει καλλιτέχνης ή μηχανικός, στηρίξτε αυτή την απόφαση του και πιστέψτε ότι μπορεί να τα καταφέρει.
7. Αν το παιδί κλαίει …
Αυτό σημαίνει ότι κάτι του συνέβη. Μπορεί να είναι κάτι ασήμαντο για σας, αλλά σημαίνει τα πάντα γι’ αυτόν! Και αν προκύψει κάποιο πρόβλημα, θα πρέπει να ηρεμήσετε το γιο σας! Δεν έχει σημασία πόσο χρονών είναι το παιδί σας. Είστε υποχρεωμένοι να το ηρεμήσετε! Είναι κανόνας το παιδί δεν να μη κλαίει απαρηγόρητα.
8. Μην του κάνετε κήρυγμα.
Ελπίζω σε αυτό να μη χρειάζονται σχόλια.
9. Να είστε πάντα στο πλευρό του.
Όχι μόνο στα λόγια. Αλλά και στην πράξη. Ποτέ δεν μην δίνετε δίκιο σε καθηγητές που παραπονιούνται για τον γιο σας, ποτέ να μη του φώναζετε μπροστά σε άλλα μέλη της οικογένειας, ούτε δημόσια. Μπροστά σε άλλους ο γιος σας έχει πάντα δίκιο.
Και τότε μπορεί να μη φοβηθεί να σας ρωτήσει κάτι, γιατί ξέρει ότι δε θα τον μαλώσετε. Επειδή θα σας εμπιστεύετε. Αυτή είναι η επιθυμία κάθε μητέρας. Μπορείτε να τη πετύχετε.
Credit: Adme
