Σύμφωνα με πληροφορίες από protothema.gr, ο μουσικός πέθανε στα 81 του χρόνια έπειτα από πολυετή μάχη που έδινε με τον καρκίνο.
Πέθανε σε ηλικία 81 ετών ο Ρικ Ντέιβις, ένας από τους δύο συνιδρυτές, frontman και βασικούς συνθέτες του βρετανικού συγκροτήματος Supertramp, το Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου, έπειτα από πολυετή μάχη που έδινε με τον καρκίνο.
Η είδηση του θανάτου του Ντέιβις ανακοινώθηκε την Κυριακή μέσα από επίσημη δήλωση του συγκροτήματος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Ως συνδημιουργός, μαζί με τον συνεργάτη του Ρότζερ Χότζσον, υπήρξε η φωνή και ο πιανίστας πίσω από τα πιο εμβληματικά τραγούδια των Supertramp, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία της ροκ μουσικής.Τα γεμάτα συναίσθημα φωνητικά του και η αναγνωρίσιμη δεξιοτεχνία του στο Wurlitzer αποτέλεσαν τον παλμό του ήχου της μπάντας».
Ποιος ήταν ο Ρικ Ντέιβις
Ο Ρικ Ντέιβις γεννήθηκε στο Σουίντον της Αγγλίας και σύμφωνα με τη βιογραφία του συγκροτήματος ήταν μέλος του γκρουπ The Joint μέχρι τη διάλυσή του το 1969. Με την οικονομική στήριξη του Ολλανδού επιχειρηματία Στάνλεϊ «Σαμ» Μιέσεγκεες, ξεκίνησε ένα νέο μουσικό εγχείρημα.
Αναζητώντας μουσικούς, έβαλε αγγελία στο περιοδικό «Melody Maker», στην οποία ανταποκρίθηκε ο τραγουδιστής, κιθαρίστας και συνθέτης Ρότζερ Χότζσον, οδηγώντας έτσι στη δημιουργία των Supertramp.
Τα δύο πρώτα άλμπουμ του συγκροτήματος, «Supertramp» (1970) και «Indelibly Stamped» (1971), δεν σημείωσαν εμπορική επιτυχία. Η καθιέρωση ήρθε με το τρίτο άλμπουμ, «Crime of the Century» (1974), στο οποίο συμμετείχαν οι Μπομπ Σίμπενμπεργκ, Ντάγκι Τόμσον και Τζον Χέλιγουελ, μαζί με τους Ντέιβις και Χότζσον. Ο δίσκος περιελάμβανε κομμάτια όπως τα «Bloody Well Right», «Rudy», «Dreamer», «Hide in Your Shell» και το ομώνυμο τραγούδι.
Η επιτυχία συνεχίστηκε με τα άλμπουμ «Crisis? What Crisis?» (1975) και «Even in the Quietest Moments» (1977). Το 1979, το «Breakfast in America» αποτέλεσε τη μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα τους, φτάνοντας στο Νο. 1 του Billboard και αποφέροντας επιτυχίες όπως τα «The Logical Song», «Goodbye Stranger», «Take the Long Way Home» και το ομώνυμο τραγούδι. Το άλμπουμ ήταν υποψήφιο για δύο βραβεία Grammy, μεταξύ αυτών και για «Άλμπουμ της Χρονιάς».
