“Πέρυσι στην Επίδαυρο που ήμουν στο τέλος της παράστασης ήμουν εγώ μαζί με άλλους 3 ηθοποιούς αγκαλιαστήκαμε και είπαμε είμαστε τρία παιδιά οικοδόμων και ενός φούρναρη”, αυτά ήταν τα λόγια του Αλέκου Συσσοβίτη. Ο ηθοποιός συγκίνησε με τα λόγια του στην τελευταία του συνέντευξη και στην αναφορά στις ρίζες και την καταγωγή του.
Η συνέντευξή του
Ο γνωστός ηθοποιός μεταξύ άλλων, μίλησε για τα παιδικά τους χρόνια, αλλά και για το γεγονός ότι έπαιξε σε παράσταση στην Επίδαυρο, όπου τον έκανε να συγκινηθεί πολύ.
«Υποστήριζα την ομάδα του Άρη απλώς πουλούσα φελιζόλ έξω από το γήπεδο του ΠΑΟΚ. Ήμουν 11 χρονών και πούλαγα φενιζόλ έξω από το γήπεδο. Τα παίρναμε από την οικοδομή του θείου μου, βγάζαμε μια δραχμή σε όλη την εβδομάδα και αυτά ήταν τα κουλούρια μας, με αυτά ζούσαμε. Εγώ με τον ξάδερφό μου ψάχναμε τρόπους να βγάλουμε λεφτά, δεν θέλαμε να πάρουμε από τους γονείς μας», είπε αρχικά ο Αλέκος Συσσοβίτης.
Στη συνέχεια ο Αλέκος Συσσοβίτης εξομολογήθηκε ποια ήταν η ημέρα που ένιωσε δικαίωση ως ηθοποιός αναφέροντας: «Όταν βγαίνεις στην Επίδαυρο τελειώνουν όλα. Πέρυσι στην Επίδαυρο που ήμουν στο τέλος της παράστασης ήμουν εγώ μαζί με άλλους 3 ηθοποιούς αγκαλιαστήκαμε και είπαμε είμαστε τρία παιδιά οικοδόμων και ενός φούρναρη.
Το λέω και τρέμω είναι τρομερά συγκινητική σκηνή που κάποια άνθρωποι κατάφεραν να φθάσουν εκεί, να συγκινήσουν, να κάνουν καλά τη δουλειά τους και μετά όλα αυτό να τους δικαιώσει. Υπάρχουν πολλοί ηθοποιοί που υπήρξαν γονείς από πίσω να τους στηρίξουν. Όταν τελειώσαμε την περιοδεία κλαίγαμε όλοι σαν μωρά παιδιά, ολόκληροι άνδρες».
