Η Πόπη Λάζου, η ξανθιά καλλονή του ελληνικού κινηματογράφου, που απέφευγε τις συνεντεύξεις καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας της, έσπασε τη σιωπή της σε ηλικία 84 ετών.
Γεννημένη το 1937 στα Καλάβρυτα, η Λάζου μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε μουσική στο Μακεδονικό Ωδείο.
Η καριέρα της στον ελληνικό κινηματογράφο ξεκίνησε το 1959, με συμμετοχές σε ταινίες όπως “Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός”, “Η κυρία του κυρίου”, “Τα κίτρινα γάντια” και “Ζητείται ψεύτης”.
Παρά την επιτυχία της, η Λάζου επέλεξε να διατηρήσει την προσωπική της ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αποφεύγοντας τις συνεντεύξεις.
Στην πρώτη και τελευταία συνέντευξή της, μίλησε για την καριέρα της, τους συνεργάτες της και την απόφασή της να αποσυρθεί από την υποκριτική.
Σήμερα, η Πόπη Λάζου ζει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, διατηρώντας την ιδιωτικότητά της, ενώ πρόσφατες φωτογραφίες της έχουν προκαλέσει το ενδιαφέρον του κοινού.
Η ιστορία της αποτελεί παράδειγμα μιας ηθοποιού που, παρά την επιτυχία της, επέλεξε να διατηρήσει την προσωπική της ζωή μακριά από τη δημοσιότητα.
Η πρώτη συνέντευξη στα 84 της το 2020
Θυμάστε το ξεκίνημά σας;
Δεν λησμονιέται αυτό. Ξεκίνησα το 1959 με τον Μίμη Φωτόπουλο στην παράσταση «Οσμπέικ». Ήταν ένα πολύ ωραίο ξεκίνημα αυτό στο πλευρό του Μίμη.
Ποια είναι η «σχέση» σας με το παρελθόν σας;
Έχω μια πολύ όμορφη σχέση και με το παρελθόν μου και με τις αναμνήσεις μου. Νοσταλγώ εκείνα τα χρόνια των ελληνικών ταινιών και του θεάτρου, γιατί μέσα από εκεί βλέπω και τα νιάτα μου. Θυμάμαι τους συναδέλφους μου και όσα περνούσαμε στα παρασκήνια. Ήταν πολύ αγαπημένοι όλοι τους!
Ποιος ήταν ο αγαπημένος από όλους όσους έχετε συνεργαστεί;
Εγώ ξεκίνησα με τον Μίμη Φωτόπουλο. Αυτός έχει την πρώτη θέση στην καρδιά μου γιατί ήταν και η πρώτη εμπειρία ως ηθοποιός μαζί του. Έπειτα με τον Αυλωνίτη, τη Βασιλειάδου και τον Ρίζο, που ήμασταν στον ίδιο θίασο. Ειδικά με τη Βασιλειάδου ήμασταν σαν οικογένεια. Για μένα η Γεωργία ήταν και μάνα και αδερφή. Με συμβούλευε στα γυρίσματα, στο θέατρο, πώς να συμπεριφέρομαι, στα πάντα. Μοναδική γυναίκα και άνθρωπος! Με όσους και αν έπαιξα, δεν είχα προβλήματα συνεργασίας. Εγώ ήμουν νέα και πάντα υπάκουα σε όσα μου έλεγαν. Δεν είχαμε προστριβές!
Πάντως, αν και προσπαθήσαμε να βρούμε συνέντευξή σας όλα αυτά τα χρόνια, μάταια. Δεν υπάρχει καμία…
Δεν με ενδιέφερε αυτό το κομμάτι καθόλου της δημοσιότητας. Και μάλιστα, όταν είπα οριστικά «τέλος», εκεί διέγραψα τα πάντα.
Ο σύζυγός σας ποιος ήταν;
Ήταν ένας λεβέντης στρατιωτικός που είχε πολεμήσει στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, αλλά είχε πολεμήσει και στην Κορέα. Είμαι πολύ περήφανη για εκείνον. Σκεφτείτε, όταν αποφάσισε να φύγει από τον Στρατό, έκαναν δύο χρόνια για να του το επιτρέψουν. Τόσο σπουδαίος ήταν!
Σας στοίχισε το γεγονός ότι σταματήσατε απότομα την καριέρα σας;
Τι να κάνουμε. Αυτή ήταν η μοίρα μας. Ξέρετε, πιστεύω πολύ στο πεπρωμένο και σε αυτά που φέρνει η ζωή.
Τώρα που τα βλέπετε αποστασιοποιημένη;
Συγκινούμαι και αναπολώ εκείνες τις στιγμές και λέω μόνη μου: «Πόπη, καλά τα πήγες, ήταν ωραία τα χρόνια σου». Και ξέρετε, συγκινούμαι περισσότερο γιατί μου φέρθηκαν με πολλή αγάπη όλοι τους. Να το τονίσεις αυτό στη συνέντευξη σε παρακαλώ (γέλια).
