Τζένη Καρέζη: Πέρασαν 32 ολόκληρα χρόνια από τον θάνατό της και όμως η κορυφαία Ελληνίδα ηθοποιός παραμένει ζωντανή στην μνήμη όλων μας.
Στην περίπτωση της αξέχαστης Τζένης Καρέζη ισχύει αυτό που έγραψε ο Κώστας Καρυωτάκης: «Κι ακόμα δεν μπόρεσα να καταλάβω πώς μπορεί να πεθάνει μια γυναίκα που αγαπιέται» γιατί πέρα από τον σύζυγό της Κώστα Καζάκο και τον γιο της, Κωνσταντίνο την κορυφαία σταρ αγάπησε ολόκληρος ο ελληνικός λαός.
Η αείμνηστη ηθοποιός Τζένη Καρέζη που μπορούσε με μοναδική μαεστρία να παίξει εξίσου καλά το δράμα και την κωμωδία, έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα στις 26 Ιουλίου του 1992.
Γεννήθηκε στην Αθήνα ενώ αποφοίτησε με άριστα από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Κατάφερε να φτάσει στην κορυφή και να γίνει μία από τις δημοφιλέστερες πρωταγωνίστριες του θεάτρου και του κινηματογράφου από τη δεκαετία του 1960 και μετά.
Έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο το μακρινό 1954 στο έργο ”Ωραία Ελένη”, δίπλα στη Μελίνα Μερκούρη και τον Βασίλη Διαμαντόπουλο και την ίδια χρονιά έπαιξε πλάι στην Κατίνα Παξινού στο έργο του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα ”Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα”.
Το 1955 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο στην ταινία ”Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο” ενώ στη μέχρι το τέλος της ζωής της πρωταγωνίστησε σε 33 ταινίες με πολλές από αυτές να θεωρούνται διαχρονικές. ”Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος” (1960), ”Τα κόκκινα φανάρια” (1963), ”Λόλα” (1964), ”Δεσποινίς Διευθυντής” (1964), ”Τζένη Τζένη” (1965), ”Μια τρελή τρελή οικογένεια” (1965), κ.ά.
Συνέχισε να εργάζεται στο Εθνικό Θέατρο έως το 1959. Στην πορεία της στο ελεύθερο θέατρο σταθμός παραμένει η παράσταση ”Το μεγάλο μας τσίρκο” του Ιάκωβου Καμπανέλλη, με μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου και σκηνοθεσία του Κώστα Καζάκου με τον οποίον συμπρωταγωνιστούσε. Τα τραγούδια ερμήνευε ο Νίκος Ξυλούρης και έκανε πρεμιέρα το καλοκαίρι του 1973.
Η Τζένη Καρέζη συνέχισε να ανεβάζει πληθώρα σπουδαίων έργων στο θέατρο ”Αθήναιον” μαζί με τον σύζυγό της Κώστα Καζάκο έως τη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο και το θάνατό της το 1992.
Η τελευταία συνέντευξη στην εκπομπή της ΕΡΤ ”Έκτακτη Έκδοση” παραγωγής 1990
Η αγαπημένη ηθοποιός Τζένη Καρέζη είχε μιλήσει για το έργο της Λούλας Αναγνωστάκη ”Διαμάντια και μπλουζ” το οποίο ανέβασε τη θεατρική περίοδο 1990-1991 και έμελλε να αποτελέσει το κύκνειο άσμα της.
Η αγαπημένη ηθοποιός μιλά για το έργο της Λούλας Αναγνωστάκη ”Διαμάντια και μπλουζ” το οποίο ανέβασε τη θεατρική περίοδο 1990-1991 και έμελλε να αποτελέσει το κύκνειο άσμα της. Περιγράφει την σημασία του έργου της σπουδαίας συγγραφέως και κάνει έναν απολογισμό για την πορεία της στο θέατρο θέτοντας ως αφετηρία το ανέβασμα του ”Μεγάλου μας τσίρκου” του Καμπανέλλη. Ακόμη, μιλά για την απόφασή της να πρωταγωνιστήσει σε έργο Έλληνα συγγραφέα έπειτα από 15 χρόνια, μετά το έργο ”Ο εχθρός λαός” (1975) του Καμπανέλλη και αναφέρεται επιγραμματικά στις παραστάσεις κλασσικού ρεπερτορίου τις οποίες επέλεγε τα προηγούμενα χρόνια.
Η τελευταία συγκλονιστική επιστολή
Στην τελευταία της επιστολή προς τον Τύπο, δυόμισι μήνες πριν χάσει τη μάχη με τη ζωή, η Τζένη Καρέζη έγραψε για την μάχη που έδινε με τον καρκίνο:
“Τρία χρόνια τώρα ταλαιπωρούμαι με σοβαρό πρόβλημα στην υγεία μου. Με φωτεινά διαλείμματα βέβαια, και με ενδιάμεσο τον περσινό χειμώνα, και την ευτυχία να παίξω το αριστούργημα της Λούλας Αναγνωστάκη “Διαμάντια και μπλουζ” στο θέατρο “Αθήναιον” και να αγαπηθεί τόσο το έργο, η παράσταση και εγώ προσωπικά από το αθηναϊκό κοινό.
Ο θεός του θεάτρου για άλλη μια φορά στάθηκε καλός και γενναιόδωρος μαζί μου και πίστευα ότι αυτή η ευτυχία θα συνεχιζόταν και φέτος. Ότι θα επαναλαμβάναμε το “Διαμάντια και μπλουζ” στο θέατρό μας και ότι στη συνέχεια θα το παρουσιάζαμε στη Θεσσαλονίκη. Δεν στάθηκε δυνατόν. Δυστυχώς.
Και πέρασα ένα ολόκληρο χειμώνα ανάμεσα Αθήνα-Λονδίνο δίνοντας μάχη με την αρρώστια μου και έχοντας πάντα μαζί μου τον ακριβό μου σύντροφο Κώστα Καζάκο και τον μονάκριβό γιό μου Κωνσταντίνο. Στις πολύ δύσκολες στιγμές της ζωής, ο κάθε άνθρωπος λειτουργεί διαφορετικά. Άλλος ξορκίζει το κακό φωνάζοντας, άλλος βγάζοντας προς τα έξω την απελπισία του, άλλος σιωπώντας και μαχόμενος καρτερικά .Αυτή η τελευταία είναι και η δική μου περίπτωση” λέει σε πρώτη φάση η Τζένη Καρέζη.
Μαζί με την οικογένειά μου θα αγωνιστώ για την υγεία μου, για τη ζωή μου και για την επάνοδό μου στη σκηνή. Ευχαριστώ τον Τύπο και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για τη διακριτική τους στάση, ευχαριστώ όλο τον κόσμο, ανώνυμους και επώνυμους για τη συμπαράσταση και την αγάπη τους και ας είναι σίγουροι ότι όλες μου οι προσπάθειες είναι να ξαναβρεθώ κοντά τους μέσω της δουλειάς μου.
Επίσης αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω την εκπληκτική ομάδα των γιατρών του ουρολογικού τμήματος του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου για την ετοιμότητα με την οποία αντιμετώπισαν το Μεγάλο Σάββατο το μεσημέρι την καινούρια και μάλλον επικίνδυνη περιπέτεια της υγείας μου. Ιδιαιτέρως ευχαριστώ τους θεράποντες γιατρούς μου καθηγητή Νίκο Δαβίλα και τον γιό του Ηλία Δαβίλα για το επιστημονικό τους κύρος, τη βαθιά ανθρωπιά τους και το θερμό ενδιαφέρον με το οποίο με περιέβαλαν” συνεχίζει η Τζένη Καρέζη.
Θέλω να ζω με τους δικούς μου. Θέλω να κάνω τη λατρεμένη μου δουλειά. Θέλω να προσφέρω. Ν’ αγαπώ και να με αγαπούν. Δεν χάνονται αυτά. Δεν πρέπει να χαθούν. Δεν θέλω να χαθούν. Και πάντα θα ελπίζω… Φιλικότατα
ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ”.
