Η δόνηση σημειώθηκε λίγα λεπτά μετά τις τρεις το μεσημέρι και ακολούθησαν δύο ακόμα μικρότερου μεγέθους.
Σεισμική δόνηση 4 Ρίχτερ
Σεισμός 4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε σήμερα, Σάββατο, στις 15:02, σε απόσταση 227 χλμ. νοτιοανατολικά της Αθήνας.
Σύμφωνα με το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, το επίκεντρο της δόνησης εντοπίζεται στον θαλάσσιο χώρο 10 χλμ. νοτιοδυτικά της Αρκεσίνης Αμοργού.
Ακολούθησαν άλλες δύο σεισμικές δονήσεις με το ίδιο επίκεντρο, η πρώτη 20 λεπτά αργότερα με μέγεθος 3,4 και η δεύτερη μισή ώρα αργότερα με μέγεθος 3.1 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟ ΤΑΣΟ ΑΡΝΙΑΚΟ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ
Ο Τάσος Αρνιακός είναι ένα από τους πιο έγκριτους μετεωρολόγους της Ελλάδας και ενημερώνει καθημερινά τον κόσμο για την πρόγνωση του καιρού.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΟΚ
Ο ίδιος είναι παντρεμένος για περισσότερα από 25 χρόνια με τη σύζυγό του Μαρί και μαζί έχουν δημιουργήσει μία όμορφη οικογένεια με δύο γιους, τον Γιώργο και τον Σπύρο.
Από μικρός, όπως λέει ο ίδιος, είχε ένα «κόλλημα» με τον καιρό. Ο παππούς του, Τάσος, ήταν εκείνος που του μάθαινε να διαβάζει τα σημάδια του καιρού. «Όταν μαυρίζει με σύννεφα η Κούλουρη (Σαλαμίνα), έρχεται μπόρα με αστραπόβροντα στην Αθήνα» του έλεγε και ο Τάσος Αρνιακός ακόμη θυμάται τις συμβουλές του.
Το 1976 προέκυψε ένας διαγωνισμός για μετεωρολόγους στην Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία (ΕΜΥ). Ο Τάσος Αρνιακός πέτυχε στις εξετάσεις. Το 1979 ορκίστηκε μόνιμος υπάλληλος της ΕΜΥ αρχίζοντας την 35ετη μετεωρολογική καριέρα του.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μετεωρολογίας, ο Τάσος Αρνιακός μίλησε στο gossip-tv και στην Κασσιανή Καραγκιουλέ για τις κόντρες των μετεωρολόγων, θυμάται τη μία και μοναδική φορά που ήρθε σε δύσκολη θέση και κάνει τη δική του πρόβλεψη για το μέλλον μας υποστηρίζοντας ότι αν δεν κάνουμε κάτι άμεσα για το περιβάλλον, οι επόμενες γενιές θα πουν το νερό- νεράκι.
Τι ήταν αυτό που σας έκανε να σπουδάσετε το αντικείμενο;
Από μικρός κι απ’ όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, είχα ένα «κόλλημα» με τον καιρό και τα φυσικά φαινόμενα. Μου άρεσε η βροχή, περισσότερο το χιόνι, η αστραπή, η βροντή τα σύννεφα με τις διάφορες φόρμες, τα χρώματα και τους φωτισμούς τους. Στην παιδική φαντασία μου γίνονταν πύργοι, θηρία, πουλιά, πρόσωπα ανθρώπων, που εμπλέκαν με τους ήρωες των παραμυθιών, συγγενείς ή γνωστούς.
Μερίδιο μεγάλο ευθύνης φέρει και ο πάππους ο Τάσος, που με ανέβαζε παιδάκι στην απαγορευμένη ταράτσα της ισόγειας πατρικής κατοικίας, τη δεκαετία του ’50 στον Άγιο Σωστή στη Λεωφόρο Συγγρού. Εκεί απάνω, κρυφά από την γιαγιά μου έδειχνε τα σημάδια του καιρού, βάζοντας μου, να προβλέπω τον καιρό όπως μου, είχε μάθει από τα σχήματα των νεφών, το πέταγμα των πουλιών, το λάλημα του πετεινού στο κοτέτσι μας, το πέταγμα των μελισσών, τις φωλιές των μυρμηγκιών κ.α. Τότε δεν υπήρχαν στη γειτονιά πολυκατοικίες και φαίνονταν ο Υμηττός, ο Σαρωνικός με την Αίγινα, ο Πειραιάς με την Καστέλα, το Αιγάλεω και η Πάρνηθα. Μου έλεγε ο πάππους, θυμάμαι, ότι όταν μαυρίζει με σύννεφα η Κούλουρη (Σαλαμίνα), έρχεται μπόρα με αστραπόβροντα στην Αθήνα, όπως και όταν ο Υμηττός φόραγε στην κορυφή τον συννεφιασμένο του σκούφο.
Αργότερα, σαν προσκοπάκι και στη συνέχεια σαν αρχηγός προσκόπων, ο καιρός ήταν πάντα συνυφασμένος με το βασικό ερωτηματικό, που επηρέαζε τις εκδρομές μας. Έτσι, παράλληλα με τις σπουδές μου στη φυσική, άρχισα και ειδικά να διαβάζω τον καιρό και τα γυρίσματά του. Όταν, λοιπόν, το 1976 προέκυψε ένας διαγωνισμός για μετεωρολόγους στην Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία (ΕΜΥ), έδωσα τα έξι μαθήματα με ενθουσιασμό και πέτυχα στις εξετάσεις.
Μετά δε από μια πρώτη ειδική θεωρητική και πρακτική μετεωρολογική εκπαίδευση, το 1979, ορκίστηκα μόνιμος υπάλληλος της ΕΜΥ αρχίζοντας την 35ετη μετεωρολογική μου καριέρα σαν μετεωρολόγος-παρατηρητής, από τον ιδιαίτερα δύσκολο καιρικά, αλλά υπέροχο και ουσιαστικά αξέχαστο Μετεωρολογικό Σταθμό Κυθήρων.
Έχετε βαρεθεί να ακούτε την ερώτηση: «Τι καιρό θα κάνει αύριο;»
Καθόλου δεν εχω βαρεθεί, αντίθετα το θεωρώ υποχρέωσή μου. Άλλωστε, μου αρέσει η άμεση επικοινωνία με κάθε έναν ενδιαφερόμενο πολίτη, ιδιαίτερα αν είναι επαγγελματίας και η εργασία του εξαρτάται άμεσα από τον καιρό και τις εναλλαγές του. Οι παραγωγοί και οι υπαίθριοι πωλητές στη λαϊκή αγορά, οι κτηνοτρόφοι, οι ψαράδες και οι καπετάνιοι μικρών ή μεγάλων σκαφών, οι οδηγοί μεταφορών, οι αθλητές, οι καθηγητές και οι μαθητές για το τι καιρό θα κάνει στις εκδρομές τους, ακόμα και οι νοικοκυρές για το αν μπορούν να απλώσουν τα ρούχα, είναι συνήθως οι περισσότερο ενδιαφερόμενοι. Βεβαίως, γνωρίζω ότι αρκετοί ρωτούν για να μου πιάσουν μόνο και μόνο κουβέντα, ώστε να με γνωρίσουν από κοντά.
Όπως, όμως, και να έχει, θεωρώ ότι η μετεωρολογική ενημέρωση του κοινού, είναι η δουλειά μου, που την αγαπώ και με χαρά αλλά και ευθύνη ανταποκρίνομαι σε κάθε ερώτηση του κοινού, που στο κάτω-κάτω με τιμά.
Έχουν υπάρξει στιγμές που ήρθατε σε δύσκολη θέση τηλεοπτικά;
Η αλήθεια είναι ότι πολύ σπάνια έχω έρθει σε δύσκολη θέση στη τηλεόραση, αφού από το σύνολο σχεδόν των δημοσιογράφων και όχι μόνο του ΑΝΤ1, απολαμβάνω σεβασμό και εκτίμηση. Όμως μια φορά πριν δέκα σχεδόν χρόνια και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 2015, ήλθα πράγματι σε δύσκολη θέση. Ήταν τότε, όταν για τις ανάγκες μιας χιουμοριστικής εκπομπής του καναλιού μου, με έφεραν στα όρια της υπομονής και της ανοχής μου, που καλώς ή κακώς παραμένουν άφθονες.
Προ συνεννοημένοι λοιπόν όλοι στο πλατό και το κοντρόλ του καναλιού και με πρωτοστάτη έναν νέο και άγνωστο μέχρι τότε σε εμένα διασκεδαστή, εφάρμοσαν τέλεια το σχέδιό τους που ήταν ο διασκεδαστής να με διακόπτει συνεχώς στο «γύρισμα» του καιρού, με αστείες αφορμές και απίθανες δικαιολογίες, με σκοπό να με φέρει στα άκρα… Κατά πόσο το πέτυχε ή όχι, μπορείτε να το διαπιστώσετε άμεσα, αφού ακόμα κυκλοφορεί στο διαδίκτυο… σαν η «Πρωταπριλιάτικη φάρσα στον Αρνιακό».
Συχνά βλέπουμε αντιπαλότητες και χάσμα μεταξύ μετεωρολόγων για τις προβλέψεις. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Το ξεκαθαρίζω από την αρχή ότι ουσιαστικά χάσματα στην πρόγνωση του καιρού δεν υπάρχουν. Η πρόγνωση του καιρού στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, λίγο-πολύ είναι πάνω-κάτω κατά κανόνα ίδια, αφού όλοι χρησιμοποιούμε τα ίδια σχεδόν εργαλεία και διαθέτουμε τυπικά τις ίδιες βασικές μετεωρολογικές προγνωστικές γνώσεις. Όμως, θεωρώ ότι όλες πρέπει να διαθέτουν ουσία, σαφήνεια, μέτρο και υπευθυνότητα.
Οι ουσιαστικές διαφορές των μετεωρολογικών προβλέψεων είναι μικρές και εστιάζονται κυρίως στην εμπειρία, τη γνώση, την επίγνωση και τις πιθανές επιπτώσεις μιας παρατραβηγμένης καιρικής εκτίμησης του μετεωρολόγου. Είναι φυσικό… Ο κάθε τηλεοπτικός μετεωρολόγος διαθέτει τη δική του προσωπικότητα, τον δικό του χαρακτήρα, τη δική του γενικότερη μόρφωση, το δικό του επικοινωνιακό γλωσσάρι και γενικά το δικό του στιλ παρουσίασης του καιρού. Εκείνος αποφασίζει για τις λέξεις, τη γραμματική, το συντακτικό, τους ξενόγλωσσους ή μη επιστημονικούς όρους, τη γλώσσα του σώματος και το ντύσιμο, που θα χρησιμοποιήσει για να επικοινωνήσει καλυτέρα προκειμένου να γίνει κατανοητός από τον μέσο τηλεθεατή.
Ανέκαθεν οι περισσότεροι νεοεισερχόμενοι συνάδελφοι στον τηλεοπτικό μετεωρολογικό χώρο, έχουν τη δικαιολογημένη τάση να διακριθούν και να εντυπωσιάσουν γρήγορα το κοινό. Προσπαθούν, λοιπόν, να αυξήσουν ειδικά τα τελευταία χρόνια, τον αριθμό των κερδοφόρων εμπορικά «κλικ» στο διαδίκτυο, υπερτονίζουν εσφαλμένα κάποια καιρικά φαινόμενα. Συνήθως, το όλο και σπανιότερο στις μέρες της υπερθέρμανσης του πλανήτη χιόνι, είναι η αφορμή, με τις χιονοπτώσεις, τις χιονοστρώσεις και τα υψόμετρα του, να δίνουν και να παίρνουν, ιδιαίτερα στη δύσκολα προβλέψιμη Αττική με το λεκανοπέδιό της, δίνοντας την ευκαιρία σε άλλους συναδέλφους που αισθάνονται κάποια απειλή, δημόσια να τους αμφισβητούν. Προσωπικά, αποφεύγω επιμελώς να λάβω μέρος σε αυτές στις διαφωνίες συνάδελφων, αλλά δυστυχώς με παίρνει η μπάλα, καθώς δέχομαι συχνά ερωτήσεις για αυτές τις αψιμαχίες από τους δημοσιογράφους, καλούμενος μάλιστα, να αποφανθώ ποια πλευρά από τις δύο έχει δίκιο. Φυσικά αποφεύγω πάντα ευσχήμως την απάντηση, για να μη γίνω μέρος του προβλήματος. Τέλος, θεωρώ, ότι τελικός κριτής όλων μας, είναι ο μέσος τηλεθεατής, ο οποίος με τις καθημερινές επιλογές του τηλεκοντρόλ του και τα χρόνια έκθεσής μας στο δύσκολο «γυαλί», καταξιώνουν τον καθένα από εμάς σαν διακριτό ή όχι τηλεοπτικό μετεωρολόγο.
Γιατί ο καιρός «πουλάει» τόσο πολύ;
Ο άνθρωπος από τότε που ζούσε στα σπήλαια και στη φύση ενδιαφερόταν για τον καιρό, διότι ήταν στοιχείο της καθημερινότητάς του και βάση για κάθε του κίνηση ή ενέργεια, ειδικά τότε, που ήταν αναγκασμένος να βγει να κυνηγήσει την τροφή του στο ύπαιθρο. Τα χρόνια πέρασαν, η επιστήμη και η τεχνολογία προόδευσε λύνοντας πολλά καιρικά προβλήματα στον άνθρωπο. Παρόλα αυτά, ο καιρός εξακολουθεί να παραμένει και σήμερα η πρώτη καθημερινή χρηστική είδηση και πληροφορία, το πρώτο ζητούμενο και συζητούμενο θέμα για τον άνθρωπο. Ο καιρός είναι απαραίτητος στο σημερινό άνθρωπο για να προγραμματίζει καλυτέρα από τις απλές μετακινήσεις του στην πόλη και το ύπαιθρο, έως τα ταξίδια του σε ξηρά, θάλασσα και αέρα, το ντύσιμό του, την εργασία, τις διακοπές, την ψυχαγωγία, την άθληση και γενικά κάθε σύγχρονη δραστηριότητά του. Ακόμα και υπερήλικες άρρωστοι, κατάκοιτοι, αλλά και μικρά παιδιά, όπως επανειλημμένα μού έχουν εξομολογηθεί, μπορεί να μη βλέπουν ή να ακούν καθόλου ειδήσεις, όμως το δελτίο καιρού τουλάχιστον κάθε βράδυ, δεν το χάνουν με τίποτα! Αφού κάποιοι αρκούνται να βλέπουν και να ακούν έστω και μόνο να τους εύχομαι απλώς «Να έχετε ένα όμορφο βράδυ»!
Ένας τηλεοπτικός μετεωρολόγος πόσες ώρες προετοιμασίας χρειάζεται;
Πολλές – πάρα πολλές ώρες, που εξαρτώνται, όπως είναι φυσικό, από την εποχή, το καιρικό σύστημα, που φαίνεται ότι θα επηρεάσει τη χώρα μας, αλλά κυρίως από την ένταση, την έκταση, τη διάρκεια και τις επιπτώσεις των φαινομένων που θα το συνοδεύουν. Μπορεί ο τηλεοπτικός χρόνος των δελτίων καιρού να είναι κατά κανόνα περιορισμένος, όμως ένας τηλεοπτικός μετεωρολόγος, επειδή είναι υποχρεωμένος να απαντά και σε όλες τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων των ενημερωτικών, τουλάχιστον, εκπομπών του σταθμού του, των ραδιοφώνων και των εφημερίδων, πρέπει να είναι συνεχώς ενήμερος και απίκο. Ειδικά στον ΑΝΤ1, όταν κάθε πρωί από στις 6.30, έχεις να αντιμετωπίσεις τις ερωτήσεις ενός Γιώργου Παπαδάκη, που από τις 4.00 είναι στα Σπάτα και ψάχνει για ειδήσεις που αφορούν όχι μόνο τον καιρό της Ελλάδας αλλά και όλων των καιρικών γεγονότων της νύχτας, παγκοσμίως, όπως κυκλώνες – τυφώνες- θεομηνίες κ.τ.λ. αλλά ακόμα και τα αστρονομικά γεγονότα της ημέρας, όπως χρώμα και ονομασία πανσελήνων, ηλιοστάσια, ισημερίες, πολικό σέλας και τη φυσική πρακτική εξήγησή τους, τότε πρέπει καθημερινά να ξενυχτάς μελετώντας.
Διαβάζετε τα μερομήνια;
(Χαμόγελο) Ειλικρινά όχι. Όχι ότι τα σνομπάρω, αν και έχουν ούτως ή άλλως πιθανότητα επιτυχίας 50%, αλλά δεν έχω τον χρόνο να ασχοληθώ με κάτι, που δεν μπορώ να αποδεχθώ σαν αξιόπιστο προγνωστικό στοιχείο καιρού τον 21ο αιώνα. Το να παρατηρείς τα σημάδια του καιρού μια ημέρα και να αποφαίνεσαι για τον καιρό ενός ολοκλήρου μηνός, με ξεπερνάει. Παρ’ όλα αυτά, θεωρώ τα μερομήνια ένα κομμάτι της πλούσιας πολιτιστικής λαϊκής μας παράδοσης και τον Κο Μερομηνά μακρινό συνάδελφό μου, τότε, όμως, που δεν υπήρχαν τα σημερινά μετεωρολογικά προγνωστικά εργαλεία και η τεχνολογία αιχμής. Εδώ, σήμερα, με τις άπειρες μετεωρολογικές παρατηρήσεις εδάφους, ξηράς, θάλασσας και ανώτερης ατμόσφαιρας, τα σύγχρονα ραντάρ καιρού (όχι ακόμα στην Ελλάδα), τις λεπτομερείς δορυφορικές φωτογραφίες, τα συνεχώς βελτιούμενα και με τεχνητή νοημοσύνη προγνωστικά μοντέλα και ακόμα πέφτουμε έξω αρκετές φορές μετά τις τρεις – τέσσερις ημέρες, συζητάμε για τα έρημα τα μερομήνια;
Σε τι βάθος χρόνου μπορεί να γίνει μία σωστή πρόβλεψη;
Εξαρτάται πάντα κατά πόσο λεπτομερής θέλουμε να είναι η πρόβλεψή μας. Μια πλήρης μετεωρολογική πρόγνωση νοείται, ότι πρέπει να αρχίζει με τη συνοπτική αιτία της δημιουργίας των καιρικών φαινομένων που προβλέπει. Ακολουθεί η κατά περιοχή αναφορά του είδους των φαινομένων (από καταιγίδα, βροχή, χιόνι,… έως ομίχλη και πάχνη…), κατά σειρά επικινδυνότητας με την ένταση τους (ασθενή, μέτρια, ισχυρά), τον χρόνο (πρωί, απόγευμα, βράδυ, νύχτα ) και την εμμονή τους (διαρκή, σύντομα, πρόσκαιρα, περιστασιακά). Τη διεύθυνση, την ένταση και τις ριπές του ανέμου και τέλος τις μέγιστες και ελάχιστες θερμοκρασίες. Για μια τέτοια σωστή πρόγνωση, το βάθος χρόνου είναι μία, το πολύ και υπό προϋποθέσεις καλοκαιρίας, δύο ημέρες. Από εκεί και μετά, μέρα με την ήμερα οι λεπτομέρειες όπως και τα ποσοστά επιτυχίας μειώνονται. Σήμερα, είναι γενικά αποδεκτό, ότι για μια συνηθισμένη πρόγνωση καιρού χωρίς μεγάλες χρονικές και τοπικές λεπτομέρειες και χωρίς τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης μέχρι τις επτά (7) ημέρες, μπορεί να είναι χρηστική για το κοινό, με πιθανή επιτυχία περίπου 70%. Όσον αφορά για πρόγνωση περισσότερο των επτά ημερών, τότε οι πιθανότητες μειώνονται ακόμα περισσότερο. Πλησιάζοντας δε το 60%, είναι πια μια ανάσα πριν από το κορώνα – γράμματα, δηλαδή μια πρόγνωση εφάμιλλη, όπως προανέφερα, με τα μερομηνία!
Θα μπει τέλος στη λειψυδρία; Ή θα πούμε το νερό- νεράκι;
Πολύ φοβάμαι, ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη, που ήδη έχω προαναφέρει, έχει κιόλας σοβαρή επίπτωση στα ολικά ποσά υετού (βροχή+ όμβρος + χιόνι+ χαλάζι) που πέφτουν συνολικά σε όλη την γη. Μπορεί η ραγδαιότητα της βροχής να αυξάνει τοπικά πρόσκαιρα, λόγω της αύξησης των καταιγίδων, που δημιουργεί η άνοδος της θερμοκρασίας και στη θάλασσα, όμως αυτές οι μπόρες είναι γενικά σύντομες. Το νερό που πέφτει, δεν προλαβαίνει να απορροφηθεί από τη γη, διότι τα περισσότερα δάση έχουν πια καεί, με συνέπεια το περισσότερο νερό να παροχετεύεται από τα ρέματα και τα ποτάμια, αν είναι ανοικτά και όχι κτισμένα ή μπαζωμένα, στη θάλασσα, δημιουργώντας, δυστυχώς, μεγάλες καταστροφικές πλημύρες στις λεκάνες απορροής τους, με πολλά θύματα. Από την άλλη, η ζέστη που μήνα – μήνα και χρόνο- χρόνο όλο και μεγαλώνει, όχι μόνο περιορίζει τις βροχές λόγω εξάτμισης των υδροσταγόνων πριν πέσουν στη γη και κατ’ επέκταση τα πολύτιμα χιόνια στα βουνά, αλλά παράλληλα εξατμίζει γρήγορα και το λιγοστό νερό που παραμένει στις λίμνες και τα ποτάμια στην επιφάνεια της γης.
Τέλος, αν σκεφτούμε ότι οι ανάγκες για πόσιμο νερό παγκοσμίως, συνεχώς αυξάνονται λόγω υπερπληθυσμού και υπερκατανάλωσης, αν δεν κάνουμε κάτι ουσιαστικό άμεσα για το περιβάλλον και το κλίμα, τότε σιγουρά οι επόμενες γενιές θα πουν πράγματι το νερό-νεράκι.
