Δήμητρα Λιάνη: Η Δήμητρα Λιάνη υπήρξε η πρώτη κυρία της Ελλάδας κατά τον γάμο της με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Εκτός όμως από αυτό, προερχόταν από μία σπουδαία οικογένεια της Αθήνας και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην πολιτική σκηνή της χώρας και πριν και μετά την ένωση της με τον τότε Πρωθυπουργό της χώρας μας. Το ενδιαφέρον γύρω από τη ζωή και το έργο της είναι μεγάλο και κατά καιρούς ακόμη και σήμερα γίνεται αντικείμενο σχολιασμού κάθε κίνησή της. Η πολιτική ζωή της Ελλάδας έχει σίγουρα γράψει ένα σπουδαίο κεφάλαιο για εκείνη.
Δήμητρα Λιάνη: Η ξακουστή ιστορία της οικογένειάς της
Η ίδια, μονάχα τυχαία δεν υπήρξε στη ζωή της, ακόμη και πριν παντρευτεί τον ιστορικό Έλληνα πρωθυπουργό. Προέρχεται, μάλιστα, από μια οικογένεια με πατέρα, που τίμησε όσο λίγοι την χώρα του και κατάφερε να γίνει ξακουστός. Η Λιάνη, που πέρασε εσχάτως δύσκολες ώρες, είναι κόρη του υποστράτηγου Πεζικού Κωνσταντίνου Λιάνη ο οποίος καταγόταν από την Κλεισούρα Καστοριάς (μετά τον πόλεμο μετοίκησαν στο Αμύνταιο Φλώρινας), και διακρίθηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πέρασε ένα σημαντικό μέρος της παιδικής ηλικίας της στη Βηρυτό του Λιβάνου, όπου ο Κωνσταντίνος Λιάνης ήταν Στρατιωτικός Ακόλουθος της ελληνικής πρεσβείας. Εκεί πήγαινε σε γαλλικό σχολείο, και αργότερα παρέδιδε μαθήματα Γαλλικών σε παιδιά.
Η σπουδαία ιστορία του Κωνσταντίνου Λιάνη
Ο Κωνσταντίνος Λιάνης γεννήθηκε το 1912 στην Κλεισούρα του Νομού Καστοριάς. Μεγάλωσε και τελείωσε το σχολείο, στο Αμύνταιο. Αμέσως μετά εισήχθη απ’ τους πρώτους και αριστεύσαντες, στη Σχολή Ευελπίδων.
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, έφυγε κρυφά από τη Θεσσαλονίκη και πέρασε στις ακτές της Αιγύπτου, όπου εισήλθε στην ΙΙΙ Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία (Ταξιαρχία του Ρίμινι) κι έγινε Υπασπιστής του Στρατηγού Τσακαλώτου. Πολέμησε στη μάχη του Τομπρούκ και του Ρίμινι και μετά τη νίκη των συμμαχικών δυνάμεων, η Ταξιαρχία επέστρεψε στην Ελλάδα και συμμετείχε στις Επιχειρήσεις του Εμφυλίου Πολέμου. Ο Λιάνης διακρίθηκε σώζοντας ανθρώπους και από τα δυο αντιμαχόμενα στρατόπεδα, γεγονός για το οποίο έτυχε της αναγνώρισης φίλων και αντιπάλων.
Κατά την είσοδο της Ταξιαρχίας στην Ελευσίνα γνώρισε τη γυναίκα της ζωής του, την Ξένη Φουρίκη, με την οποία παντρεύτηκε και απέκτησαν μαζί δύο παιδιά, το Γιώργο και τη Δήμητρα.
Λίγο αργότερα θα μεταβεί στη Θεσσαλονίκη για τελειώσει με απόλυτη επιτυχία τις Σχολές Πολέμου και Εθνικής Άμυνας. Στη μετέπειτα πορεία του, διορίσθηκε ως Αντισυνταγματάρχης, στην θέση του Διευθυντή Σπουδών στη Σχολή Ευελπίδων, από την οποία έδωσε «μάχες» προκειμένου να εισαχθούν «αντιφρονούντες»1, για την εποχή, αξιωματικοί και το πέτυχε.
Στη συνέχεια ακολούθησε μία περίοδος στην οποία ήταν Στρατιωτικός Ακόλουθος των Πρεσβειών της Ελλάδας στο Λίβανο, στη Συρία, στην Ιορδανία και στο Ιράκ. Το 1964,επέστρεψε στην Ελλάδα και μετατέθηκε ως Διοικητής Συντάγματος.
Το 1965, στην πρώτη κρίση με την Τουρκία, ήταν ο πρώτος αξιωματικός που οργάνωσε την Προκεχωρημένη Γραμμή. Κατόπιν μετατέθηκε ως Διοικητής Σχολής Πολέμου στη Χαλκίδα και πολύ γρήγορα έγινε Διοικητής της Σ.Ε.Α.Π (Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού) στο Ηράκλειο Κρήτης.
Με τα Ιουλιανά2 αποστρατεύτηκε ως Ταξίαρχος, αλλά επανήλθε, με την κυβέρνηση Παρασκευόπουλου, ως Υποστράτηγος αναλαμβάνοντας τη Διεύθυνση Ιστορίας, στην Αθήνα. Το ’67 κι ενώ βρισκόταν σε Σύνοδο του ΝΑΤΟ, έγινε το Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου. Επέστρεψε άμεσα στην Ελλάδα και την επόμενη μέρα αποστρατεύτηκε. Μετά από χρόνια κι ενώ βρισκόταν στο νοσοκομείο, λίγο πριν τον θάνατο του, δικαιώθηκε παίρνοντας το βαθμό του Αντιστράτηγου. Απεβίωσε στις 24 Ιουνίου 1987.
Ο Κωνσταντίνος Λιάνης ήταν δεινός Αλεξιπτωτιστής, αναγνωρισμένο πρότυπο αξιωματικού και μεγαλόψυχου ανθρώπου. Ήταν Δημότης Ελευσίνας και ήταν η θέληση του και η επιθυμία του να ταφεί στ’ αρχέγονα χώματα της…
