Ο χαμός της Γωγώς Μαστροκώστα άφησε πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Μια γυναίκα δυνατή, γεμάτη ζωή, που για χρόνια έδινε τη δική της μάχη, έφυγε αφήνοντας πίσω της τον σύζυγό της Τραϊανό Δέλλα και τη μονάκριβη κόρη της Βικτώρια. Για την 17χρονη Βικτώρια, η απώλεια της μητέρας της είναι ένα τραύμα που δεν μπορεί να περιγραφεί με λόγια. Η μητέρα είναι ένας δεσμός μοναδικός, μια παρουσία που δεν αντικαθίσταται ποτέ.
Όμως σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, η αγάπη και η στήριξη των ανθρώπων που αγάπησαν πραγματικά τη Γωγώ αποκτούν τεράστια σημασία. Και ανάμεσα σε αυτούς τους ανθρώπους είναι μια επώνυμη τραγουδίστρια που στέκεται στη Βικτώρια Δέλλα σαν δεύτερη μάνα, η Κέλλυ Κελεκίδου.
Η σχέση της Κέλλυς Κελεκίδου με τη Γωγώ Μαστροκώστα δεν ήταν μια εφήμερη γνωριμία μέσα από τον χώρο. Ήταν μια φιλία χρόνων, ένας δεσμός γεμάτος αγάπη, εμπιστοσύνη και αληθινή οικογενειακή σύνδεση. Τα σπίτια τους δίπλα – δίπλα, στο ίδιο συγκρότημα, οι δυο γυναίκες μοιράστηκαν πολλά μυστικά μέσα στα χρόνια και έγιναν αχώριστες.
Μετά τον θάνατο της Γωγώς, η Κέλλυ έχει έρθει ακόμη πιο κοντά στη Βικτώρια, περνούν πολύ χρόνο μαζί, έχουν δεθεί περισσότερο και η τραγουδίστρια έχει γίνει για εκείνη μια σημαντική γυναικεία παρουσία στη ζωή της με την οποία επίσης μοιράζεται πολλά, τον πόνο, την στενοχώρια, την απώλεια της μάνας. Η Κέλλυ Κελεκίδου “χαιδεύει” τις πληγές του κοριτσιού και στέκεται βράχος δίπλα της. Όχι για να πάρει τη θέση της μητέρας της – γιατί καμία γυναίκα δεν μπορεί να αντικαταστήσει μια μάνα – αλλά για να βρίσκεται δίπλα της, να της δίνει αγάπη, ασφάλεια και τη ζεστασιά που χρειάζεται ένα παιδί όταν χάνει το πιο σημαντικό πρόσωπο της ζωής του. Η Βικτώρια βρίσκει στην Κέλλυ μια αγκαλιά, μια φίλη, έναν άνθρωπο που γνώρισε και αγάπησε τη μητέρα της και μπορεί να κρατήσει ζωντανές πολλές από τις αναμνήσεις της.
Ακόμη πιο δυνατή γίνεται αυτή η σχέση μέσα από τη φιλία των δύο κοριτσιών. Η Βικτώρια επίσης έχει αναπτύξει έναν πολύ όμορφο δεσμό με την 12χρονη Ελπινίκη, την κόρη της Κέλλυς Κελεκίδου και του Νίκου Κουρκούλη. Τα δύο παιδιά έχουν έρθει πολύ κοντά και η μία αποτελεί πλέον σημαντικό κομμάτι της ζωής της άλλης παρόλο που έχουν μια διαφορά ηλικίας. Μέσα από αυτή τη φιλία, η Βικτώρια βρίσκει μια παιδική συντροφιά, έναν άνθρωπο που μπορεί να μοιραστεί στιγμές, χαμόγελα αλλά και τις δύσκολες σκέψεις που φέρνει μια τόσο μεγάλη απώλεια. Μια σχέση που ξεκίνησε μέσα από τη φιλία δύο γυναικών και εξελίχθηκε σε έναν δεσμό ανάμεσα σε δύο οικογένειες
“Καλέ μου άγγελε που πας;”είναι το τραγούδι που αφιέρωσε η Κέλλυ Κελεκίδου στην παντοτινή της φίλη καρδιάς, Γωγώ Μαστροκώστα που έφυγε από την ζωή τα ξημερώματα της Δευτέρας 25 Μαίου. Η τραγουδίστρια, παρά τις επαγγελματικές της υποχρεώσεις, φαίνεται πως αυτή την περίοδο έχει επιλέξει να δώσει προτεραιότητα στην Βικτώρια Δέλλα και στα δικά της παιδιά, την Ελπινίκη και τον 17χρονο Ραφαήλ, όπως και στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη την παρουσία της.
Κάποιες συναυλίες και επαγγελματικές υποχρεώσεις μεταφέρθηκαν για αργότερα, καθώς η ίδια θέλησε να βρίσκεται κοντά στην οικογένεια της Γωγώς, κοντά στη Βικτώρια και στον Τραιανό που επίσης δείχνει να χρειάζεται περισσότερο από ποτέ λόγια παρηγοριάς από μια πραγματική φίλη. Για την Κελεκίδου, η παρουσία δίπλα στην οικογένεια της Γωγώς δεν είναι μια υποχρέωση. Είναι ένας τρόπος να τιμήσει τη μνήμη της φίλης της και να σταθεί όπως θα στεκόταν κάθε άνθρωπος όταν ένας δικός του άνθρωπος περνά μια τόσο μεγάλη δοκιμασία.
Για τον Τραϊανό Δέλλα, η απώλεια της Γωγώς είναι η πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του. Έχασε τη γυναίκα με την οποία δημιούργησε οικογένεια, τον άνθρωπο που στάθηκε δίπλα του και μοιράστηκε μαζί του χαρές, αγωνίες και όνειρα. Ο πόνος είναι μεγάλος για εκείνον, όμως υπάρχει ένας λόγος που τον κρατά όρθιο, η Βικτώρια. Τώρα καλείται να μαζέψει τα κομμάτια του και να συνεχίσει, όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά κυρίως για την κόρη του. Να γίνει το στήριγμα που χρειάζεται ένα παιδί που έχασε τη μητέρα του και να της δώσει δύναμη για να προχωρήσει. Και σε αυτή τη δύσκολη πορεία, άνθρωποι σαν την Κέλλυ Κελεκίδου είναι ένα πολύτιμο στήριγμα που βοηθάει και τους δυο να σταθούν στα πόδια τους με αληθινά λόγια αγάπης, δινόντάς τους ψυχολογική υποστήριξη και φροντίδα.
Κάποιες σχέσεις δεν τελειώνουν με την απώλεια, αντίθετα, δυναμώνουν. Η Γωγώ Μαστροκώστα μπορεί να μην βρίσκεται πλέον δίπλα στην κόρη και στον άντρα της, όμως άφησε πίσω της ανθρώπους που τους αγάπησαν αληθινά.
Η Κέλλυ Κελεκίδου δεν μπορεί και δεν θέλει να αντικαταστήσει τη μητέρα της Βικτώριας, μπορεί όμως να είναι εκεί. Να κρατήσει το χέρι της, να πάνε μαζί βόλτες για ένα φαγητό στα νότια προάστια που μένουν και να ξεχαστούν, να της προσφέρει μια γυναικεία αγκαλιά και να της θυμίζει πως η αγάπη της μητέρας της θα υπάρχει πάντα μέσα από τους ανθρώπους που την αγάπησαν. Γιατί κάποιες φορές, η οικογένεια δεν είναι μόνο αυτή που δένεται με δεσμούς αίματος, είναι και αυτή που δημιουργείται μέσα από την αγάπη. Και η αγάπη της Κέλλυς Κελεκίδου για την οικογένεια της Γωγώς διπλασιάστηκε μετά από τον χαμό της, έγινε και δική της οικογένεια που δεν την αφήνει στιγμή μόνη της και είναι πάντα εκεί όταν την χρειάζονται αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάνε
