500 Γενναίοι Ρώσοι Μένουν Στο Πιο Παγωμένο Χωριό Σε Ολόκληρο Τον Κόσμο!
Στο συγκεκριμένο χωριό η θερμοκρασία ξεπερνάει κάθε φαντασία αφού το θερμόμετρο έδειξε τις προηγούμενες μέρες τους -71.2 βαθμούς Κελσίου!
Στο ρωσικό χωριό Οϊμιάκον (εκεί που σταματάει η λογική ξεκινάει το αρκτικό ψύχος) δεν ζουν ένας και δύο, αλλά περίπου 500 γενναίοι, που τους ενώνει η μάχη για την επιβίωση και την εξασφάλιση στοιχειωδών κανόνων διαβίωσης.
Η ονομασία του χωριού προέρχεται από τον ποταμό Οϊμιάκον και εντελώς ειρωνικά σημαίνει «νερό που δεν έχει παγώσει», λόγω των θερμών ιαματικώννερών που έχει το χωριό.
Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, η νύχτα διαρκεί 21 ώρες το 24ωρο και η μέση θερμοκρασία κυμαίνεται στους -50°C. Εκεί, έχει καταγραφεί η χαμηλότερη ποτέ θερμοκρασία σε ανθρώπινο οικισμό, οι -67,7 βαθμοί Κελσίου που άγγιξε ο υδράργυρος το 1933. Θεωρείται το πιο παγωμένο κατοικήσιμο μέρος της Γης, καθότι στην Ανταρκτική δεν ζει μόνιμα κανείς.
Το χωριό προσελκύει παράτολμους τουρίστες που θέλουν να καυχιούνται ότι ταξίδεψαν σε ένα από τα πιο ιδιαίτερα μέρη του κόσμου. Για να διαφημιστεί επιπλέον ως τέτοιο, οι αρχές του Οϊμιάκον εγκατέστησαν έναμεγάλο ψηφιακό θερμόμετρο, που στις 14 Ιανουαρίου του 2018 κατέγραψε θερμοκρασία -62°C και αποτυπώθηκε σε μια φωτογραφία που έγινε σε λίγεςώρες viral.
Ωστόσο την επόμενη ημέρα σταμάτησε να λειτουργεί, «θύμα» κι αυτό του πολικού κρύου! «Έσπασε επειδή παραείχε κρύο», έγραψαν χαρακτηριστικά οι«Siberian Times».
Οι κάτοικοι είναι αναγκασμένοι να παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους σε θερμαινόμενα γκαράζ, αλλά αν πρέπει να τα αφήσουν έξω, δεν σβήνουν ποτέτο μοτέρ. Δεδομένου ότι η παγωμένη γη δεν είναι εύφορη, η διατροφή τους βασίζεται στο κυνήγι και στην αλιεία. Το κρέας ταράνδου, το ωμό ψάρι καιτα παγάκια από αίμα αλόγου με ζυμαρικά είναι μερικές από τις τοπικέςσπεσιαλιτέ.
Τον Ιανουάριο του 2013 ο Νεοζηλανδός φωτογράφος Άμος Τσαπλ, ταξίδεψε για δύο μέρες στο Οϊμιάκον, προκειμένου να απαθανατίσει τις συνθήκες πουεπικρατούν εκεί. «Θυμάμαι να αισθάνομαι πως το κρύο με είχε γραπώσει από τα πόδια, η άλλη έκπληξη ήταν πως σποραδικά το σάλιο μου πάγωνε καιέκανε βελόνες που τρυπούσαν τα χείλη μου», έχει δηλώσει.
Όταν κάποια στιγμή κατάφερε να σκαρφαλώσει σε ένα λόφο για να τραβήξει μια πανοραμική λήψη, δεν περίμενε ότι η εμπειρία του έβγαινε ξινή. «Μέχρι να κατέβω ο αντίχειράς μου είχε παγώσει. Για τις επόμενες δυο εβδομάδες το δέρμα μου ξεφλούδιζε λες και είχα υποστεί ηλιακόέγκαυμα».
Ένα ακόμη πρόβλημα που υπάρχει με τις εξωπραγματικές θερμοκρασίες του χωριού είναι πως με τέτοιο κρύο είναι πολύ δύσκολο να ταφούν οι νεκροί,καθώς μία τέτοια διαδικασία θα μπορούσε ακόμη να πάρει και τρεις μέρες.Ο λόγος είναι πως για να γίνει η κηδεία πρέπει να αποψυχθεί η γη και να ανοιχτεί μία τρύπα στο έδαφος. Σε αυτή την περίπτωση, οι ντόπιοιανάβουν φωτιές μέχρι να λιώσει το χιόνι και μετά ακολουθούν την συνηθισμένη διαδικασία.
Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων στο Οϊμιάκον είναι η εκτροφή ταράνδων και η αλιεία στα παγωμένα νερά των λιμνών. Το καλοκαίρι πάντως οι συνθήκες και η καθημερινότητα αλλάζουν ριζικά. Ο υδράργυρος φτάνει έωςκαι τους 25°C, ενώ το φως της ημέρας είναι ορατό 21 ώρες το 24ωρο.
Αυτό όμως διαρκεί για λίγο. Τους υπόλοιπους 9 μήνες η κατάσταση είναι τέτοια που στο ερώτημα για ποιο λόγο έχτισε ο άνθρωπος εκεί, είναι αδύνατο βρεθεί λογική εξήγηση.
