«Μωρουδίλα»: Είναι άραγε η πιο όμορφη μυρωδιά στον κόσμο;

Σίγουρα θα έχετε διαπιστώσει ότι κάθε φορά που έρχεστε σε επαφή μ’ ένα μωρό, το ανιψάκι σας ή το παιδάκι μιας καλή σας φίλης, το πρώτο πράγμα που κάνετε είναι να το πάρετε αγκαλιά κι ασυναίσθητα να χώσετε τη μύτη σας στο κεφαλάκι του ή στο λαιμουδάκι του και τραβήξετε βαθιές τζούρες μωρουδίλας. Όσο πιο μικρό το μωρό, τόσο πιο έντονη και μεθυστική η μυρωδιά του!

Αν δε, είναι το δικό σας μωράκι, δεν κάνετε κι άλλη δουλειά απ’ το να το ‘χετε αγκαλιά και να σνιφάρετε συνεχώς κι αδιαλείπτως. Σας έρχεται να το «φάτε» και δικαίως. Μα δεν υπάρχει πιο όμορφη μυρωδιά σ’ ολόκληρο τον κόσμο απ’ αυτή ενός μωρού.

Πολλοί λένε ότι η φύση έχει προνοήσει κι έχει κάνει τα μωρά τόσο γλυκά με αυτή την εθιστική μυρωδιά ώστε όταν οι μαμάδες τα πρωτοκρατήσουν αγκαλιά τους να τα «ερωτευτούν» ευθύς αμέσως και να ξεχάσουν στο λεπτό τους πόνους της γέννας. Άλλωστε, με τη μύτη ερωτευόμαστε και γενικότερα.

Είναι οι γνωστές φερομόνες που αν κι αόρατες κάνουν όλη τη δουλειά. Κι αργότερα, όταν μαμά και βρέφος θα επιστρέψουν σπίτι απ’ το μαιευτήριο, η ίδια αυτή ελκυστική κι «ανεβαστική» μυρωδιά θα βοηθήσει τη μάνα να αντέξει την αϋπνία, την όποια δυσκολία και την εξάντληση που θα πρωταγωνιστήσουν το πρώτο διάστημα.

Ορισμένοι, με πιο τετράγωνη λογική, υποστηρίζουν πως τα μωρά μυρίζουν έτσι όμορφα επειδή πολύ απλά δεν μπορούν να ιδρώσουν.

Οι ιδρωτοποιοί αδένες τους ενεργοποιούνται αργότερα. Λογικά ισχύει κι αυτό σε συνδυασμό με την παραπάνω άποψη ή και με πολλές άλλες που αφορούν στις ορμόνες της γέννας ή στη διατροφή του μωρού που στην αρχή αποτελείται αποκλειστικά από γάλα.

Η αλήθεια είναι πως δε μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα πού ακριβώς οφείλεται, εμείς απλώς απολαμβάνουμε και η εν λόγω απόλαυση εξηγείται κι επιστημονικά! Αμέ!

Οι επιστήμονες ισχυρίζονται πως όταν μυρίζουμε το δερματάκι ενός μωρού στέλνονται τέτοια σήματα στο κέντρο του εγκεφάλου μας τα οποία παράγουν ντοπαμίνη και προκαλούν ευδαιμονία και κύματα χαράς, ευεξίας και απόλαυσης. Τα παρομοιάζουν μάλιστα με εκείνα τα οποία θα στέλνονταν αν εκεί που πεθαίναμε της πείνας, μας έφερναν μπροστά μας να φάμε ένα νόστιμο και λαχταριστό μπέργκερ. Εξάλλου, η αίσθηση της όσφρησης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη γεύση.

Η όσφρηση και η γεύση είναι χημικές αισθήσεις μιας και σε αντίθεση με τις υπόλοιπες τρεις που έχουν συγκεκριμένα, απτά, ορατά ερεθίσματα, χρησιμοποιούν για πληροφοριοδότες τους αόρατες χημικές ουσίες.

Οι τελευταίες, όταν γίνουν αντιληπτές απ’ τις δύο συγκεκριμένες αισθήσεις, τους γίνεται σπέσιαλ υποδοχή και μεταδίδονται στον εγκέφαλο τέτοια σήματα που εκείνο ανταπαντάει με ένα τσουνάμι οργανικών και συγκινησιακών αντιδράσεων.

Η όσφρηση λοιπόν κατέχει υψηλή θέση στο παρεάκι των πέντε αισθήσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι οι αρωματοβιομηχανίες ακμάζουν ακόμα και σε δύσκολες οικονομικά περιόδους! Μερικές σταγόνες απ’ το άρωμά σου φτάνουν για να σου φτιάξει το κέφι. Αν οι μαμάδες είχαμε τη δυνατότητα να κλείσουμε σε ένα κουτάκι αυτή τη μοναδική, μεθυστική μυρωδιά απ’ το δικό μας μικράκι, θα κάναμε χρυσές δουλειές!

Εδώ κυκλοφορούν στο εμπόριο αρώματα για μωρά κι υπάρχει κόσμος που τ’ αγοράζει. Αφήνω στην άκρη κατά πόσο είναι ασφαλές να ψεκάσεις με άρωμα το ευαίσθητο δερματάκι του μωρού σου και θα μείνω στο παράδοξο του θέματος. Γιατί να θέλει κάποιος να βάλει ένα φτιαχτό άρωμα στο μωρό του όταν το ίδιο έχει το καλύτερο εκ φύσεως; Πραγματικά στερείται λογικής.

Καταρχάς είναι απ’ τα λίγα πράγματα τα οποία είναι δωρεάν και προκαλούν τόσο έντονη ευχαρίστηση. Επιπλέον, όλοι έχουμε κάποιον δικό μας άνθρωπο, αδερφή, ξαδέρφη, φίλη κολλητή, που έχει ένα αξιολάτρευτο μωράκι που μας «σέρνει απ’ τη μύτη» και γουστάρουμε με τρέλα. Ας εκμεταλλευτούμε λοιπόν, με την καλή έννοια, αυτή τη δυνατότητα, ας το πάρουμε αγκαλίτσα να ξεκουράσουμε και τη μαμά του κι εμείς ας απολαύσουμε σνιφάρισμα!