Ο Ευαγγελινός Μιχελής διέπρεψε στις Πανελλήνιες, είναι αυτό που λένε οι δημοσιογράφοι ο “πρώτος των πρώτων» σε όλη την Ελλάδα. Είναι ο μεγαλύτερος από τα 8 οκτώ παιδιά της οικογένειας, μιας οικογένειας που κατοικεί σε χωριό 60 κατοίκων.
Λίγα λόγια για τον Ευαγγελινό Μιχελή
Ο Ευαγγελινός Μιχελής, ο μεγαλύτερος γιος μιας πολύτεκνης οικογένειας, με οχτώ παιδιά, είναι και ήταν το καμάρι του μικρού χωριού, των 60 συνολικά μόνιμων κατοίκων, τα Δενδρινάτα Πυλάρου.
Από μικρός, όπως αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πατέρας του, Γεράσιμος Μιχελής, ήταν ένα παιδί διαφορετικό από τα υπόλοιπα, με μοναδικές του αγάπες, τη μουσική και τα βιβλία.
«Ήταν βιβλιοφάγος, από την ώρα που έμαθε να διαβάζει» θα πει ο κ. Μιχελής, που ξεδιπλώνει στιγμές του γιου του στο μικρό χωριό και στιγμές με την οικογένεια του, όταν ο Ευαγγελινός, απτόητος από την κούραση του παιχνιδιού, άρπαζε το βιβλίο και χανόταν μέσα στις σελίδες του.
Το σχόλιο του πατέρα του
«Θα μπορούσε να βγάλει και 20, αλλά η βιολογία τον “πρόδωσε”» λέει με απίθανο χιούμορ και απόλυτη υπερηφάνεια, ο κ. Μιχελής, καθηγητής στο επάγγελμα, που ξέρει τις δυνατότητες του γιου του καλύτερα από τον καθένα.
Και ο Ευαγγελινός το ίδιο αισθάνεται. Ο άπιαστος για πολλούς βαθμός των 19.376 μορίων, για αυτόν θα μπορούσε να είναι ακόμη καλύτερος, όχι από επίδειξη, αλλά από γνώση.
«Για αυτό που ένιωσα μεγάλη έκπληξη ήταν η έκταση που πήρε το όλο ζήτημα, στην τοπική κοινωνία και ευρύτερα στην Ελλάδα» θα πει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Ευαγγελινός που δεν κρύβει τη χαρά του κυρίως για την αναγνωρισιμότητα που έλαβε ο τόπος του, μετά τη δική του επιτυχία.
Ένα παιδί, με μυαλό ενός ενήλικα, που γνωρίζει πολύ καλά τι θέλει να κάνει στη ζωή του. Ένα παιδί που η πολυμελής οικογένεια του, του έδωσε όλα εκείνα τα εφόδια ψυχικά και υλικά για να αριστεύσει σήμερα.
Η ζωή σε μια οικογένεια με 8 παιδιά
Πώς μπορεί όμως σε μια οικογένεια με οχτώ παιδιά να μείνει κάποιος ανεπηρέαστος από τη «φασαρία» και να αφοσιώνεται στο στόχο του;
«Στο σπίτι γίνεται ένας mini πόλεμος. Το μυστικό όμως είναι ένα: να ισορροπείς, να σέβεσαι τα θέλω των άλλων και να συμβιώνεις με ηρεμία. Όταν μάθεις να μοιράζεσαι αποκτάς άλλα προτερήματα για την υπόλοιπη ζωή σου. Συνυπήρχα με την οικογένεια μου και θα συνεχίσω να το κάνω. Δεν λέω, κάποιες φορές, κυρίως μετά το Πάσχα, χρειάστηκε να πηγαίνω στη γιαγιά μου για να διαβάζω. Η αγάπη της μου έδινε περίσσιο κουράγιο» εξηγεί ο Ευαγγελινός.
Όσο για τους φίλους και τις στερήσεις που έχει ένα παιδί στην ηλικία του Ευαγγελινού, προκειμένου να διαθέσει πολλές ώρες από το χρόνο του, στο διάβασμα, ο Ευαγγελινός αισθάνεται ότι το αποτέλεσμα τον δικαίωσε απόλυτα, ενώ αμέσως μετά τις εξετάσεις «δραπέτευσε» με τους φίλους του που και αυτοί είχαν επιτυχία στις πανελλαδικές εξετάσεις, για λίγες ημέρες στην Πάρο.
Τα δύο πράγματα που δεν στερήθηκε ποτέ
Αυτό που δε στέρησε ποτέ από τον εαυτό του ήταν η «τούμπα» και η Φιλαρμονική της Σάμης στην οποία παίζει από μικρός.
Ο μακρύς δρόμος για την ακαδημαϊκή μόρφωση, τον Ευαγγελινό δε τον πτοεί πουθενά, άλλωστε μόλις τελείωσε το δημοτικό, ήταν αναγκασμένος να φεύγει πολύ νωρίς το πρωί, από το μικρό του χωριό για να φτάσει στο γυμνάσιο και μετέπειτα στο Γενικό Λύκειο της Σάμης.
Η δουλειά τα καλοκαίρια και το μήνυμα σε όλα τα παιδιά
Τον Ευαγγελινό, τον βρήκαμε, λίγο μετά το τέλος του ωραρίου του από τη δουλειά, όπου εργάζεται τα δύο τελευταία καλοκαίρια στη reception ενός μικρού ξενοδοχείου, για να βγάλει το χαρτζιλίκι του, όπως λέει, και να αποκτήσει τη δική του αυτονομία. Μιλώντας απταίστως αγγλικά αλλά και ιταλικά, ο Ευαγγελινός, τα πάει άψογα και στις δημόσιες σχέσεις.
Το βλέμμα του ήρεμο και καλοσυνάτο, η ιατρική τον περιμένει, αυτός όμως εξυπηρετεί τον κόσμο με ευγένεια.
«Οι καρδιές μας ηρεμούν μόνο όταν αυτό που κάνεις το κάνεις με αγάπη» θα μας πει. «Η επιτυχία ή μία παροδική αποτυχία δε καθορίζουν τη ζωή σου. Όμως όλες οι γνώσεις που αποκτάς θα φανούν χρήσιμες στο μέλλον, αν έχεις όρεξη και διάθεση να τις χρησιμοποιήσεις και να κάνεις τον κόσμο πιο όμορφο» θα πει όλο νόημα ο αριστούχος, μελλοντικός γιατρός, Ευαγγελινός Μιχελής.
